«Pieraklička kožnyja try hadziny». U «Novaj Baravoj» baćki adstajali vializnuju čarhu la ścien škoły
U piatnicu, 12 červienia, u škołach i himnazijach pačaŭsia pryjom dakumientaŭ ad baćkoŭ budučych pieršakłaśnikaŭ. Dla padačy zajavak u škołu №2 u v. Kopišča (Novaja Baravaja) baćki pačali zajmać čarhu za niekalki dzion, a pierakličku pravodzili kožnyja try hadziny, piša Onliner.by.
— Jašče ŭ sieradu viečaram pad škołaj №2 pačali farmavać śpisy dla padačy zajaŭ na pastupleńnie ŭ 1‑y kłas, — kaža Maryna, mama budučaj pieršakłaśnicy (imia źmieniena). — Da hetaha na schodzie nam skazali, što voźmuć u škołu nie ŭsich, a tolki 215 čałaviek, u padoŭžanku jašče mienš — 200. Astatnich buduć nakiroŭvać u Baraŭlany ci kudyści jašče.
Jak patłumačyła čytačka, u 1‑j škole takoha ažyjatažu nie nazirałasia, bo za joj zamacavana nie tak šmat adrasoŭ siarod žycharoŭ mikrarajona. «Amal usia «Novaja Baravaja» pajšła ŭ 2‑iu škołu», — kaža mama.
Baćki, jakija chacieli być upeŭnienymi, što dzicia pojdzie ŭ škołu niedaloka ad doma, pačali stvarać śpisy.
Jak picała «Minskaja praŭda», kožnyja try hadziny kala škoły źbiralisia kala 150 čałaviek. U apošni dzień dziažurstva pavinna było być kruhłasutačnym. Na adnu ź pierapisak pryjechaŭ načalnik hałoŭnaha ŭpraŭleńnia adukacyi Minskaha abłvykankama Mikałaj Baško. Baćkam prapanavali dziažuryć la ścien škoły, ale nie poŭnym składam, a «arhanizavanymi hrupami».
«Da ranicy źbiareciesia ŭsie razam i budziecie raskazvać inšym baćkam, što vy zaniali čarhu i pierad vami bolš za 100 čałaviek», — prapanavaŭ Mikałaj Baško.
A 8‑j ranicy 12 červienia kala ścien škoły ŭžo stajała vializnaja čarha. Jana pačynałasia na vulicy, a kamisija prymała dakumienty nie ŭ kabinietach, a ŭ spartyŭnaj zale. Dyrektarka škoły zajaviła, što sioleta administracyja prymie 275 zajavak, a padoŭžankaj zabiaśpiečyć 230 dziaciej.
Pra toje, kolki ŭ vyniku było pryniata achvočych na hetyja miescy, u materyjale nie paviedamlajecca.
«Prastajała ŭ čarzie bolš za siem hadzin»
Čytačka raskazała, što ŭ jaje nie było mahčymaści adznačacca ŭ śpisach zahadzia. Jana pryjšła da ścien škoły a 9 ranicy 12 červienia i była ŭžo «22..-j» pa liku, to-bok pavinna była prapuścić bolš za 200 čałaviek.
— Kali ranicaj u čarzie ja razmaŭlała ź ludźmi, jany kazali, što niekatoryja navat načavali pad škołaj. Spačatku damovilisia adznačacca kožnuju hadzinu, ale potym vyrašyli, što kožnyja try, — śćviardžaje čytačka. Maryna padała dakumienty siońnia a 15:45, to bok prastajała ŭ čarzie bolš za siem hadzin. Kaža, što za joj jašče byli ludzi — «kala 15—20 čałaviek».
— Ci ŭsim udałosia zapisać dzicia, chto chacieŭ?
— Pakul niezrazumieła, kažuć roznaje. Asabista nam pakul ničoha nie skazali, nijakich prahnozaŭ i abiacańniaŭ. Tut pytańnie nie tolki ŭ traplańni ŭ škołu zhodna z rehistracyjaj, ale i ŭ padoŭžancy. Zastacca bieź jaje my nie možam, bo aboje pracujem i jość jašče adno dzicia, jakoje chodzić u sadok. Kali nie trapim u hrupu padoŭžanaha dnia, to zastajecca tolki zvalniacca, kab zabirać dzicia sa škoły a 12. U padoŭžanku ja była 190‑ia ŭ čarzie, ale tudy jość ilhotnyja katehoryi, jakija mohuć pryjści da kanca žniŭnia…
Na sajcie škoły apublikavanyja ličby naboru — 215 miescaŭ. Pavodle źviestak na viečar 12 červienia, usiaho było padadziena 281 zajava, svabodnych miescaŭ niama.
Ciapier čytajuć
«Biada, na vialiki žal, užo stupaje na paroh Siniavokaj». Ultymatum Zialenskaha Łukašenku: što budzie dalej?57
Kamientary
Naprykład, my nie pahadžalisia z Łukašenkaj u 2020-m.
A "volny" amierykanski narod, miž tym, atcy-zusnavalniki apisvali, jak asłoŭ, jakija žadajuć svabody, ale nie žadajuć za jaje vajavać i ŭ armiju hety "volny" narod zataskivali siłaj