«Parezy niehłybokija, žyćciu ničoha nie pahražaje». Ihar Łosik moža pa-raniejšamu znachodzicca ŭ ŠIZA
Ihar Łosik moža pa-raniejšamu znachodzicca ŭ štrafnym izalatary, a nie ŭ miedsančaści.
Jak stała viadoma «Svabodzie», Ihar nibyta admoviŭsia «zajmacca pryborkaj pamiaškańnia», i jamu pryhrazili, što źmieściać u ŠIZA. Łosik u adkaz demanstratyŭna ŭ prysutnaści inšych asudžanych lazom parezaŭ sabie ruku i šyju.
Pavodle nieaficyjnaj infarmacyi, incydent adbyŭsia 15 sakavika ŭ navapołackaj kałonii. Pavodle viersii administracyi kałonii, jakaja stała viadomaja «Svabodzie», na šyi Ihara Łosika ciapier nievialikaja drapina, ruka taksama paškodžanaja niaznačna, jaje pieraviazali.
«Heta całkam realnaja situacyja, — prakamientavaŭ były palitviazień i žurnalist Svabody Aleh Hruździłovič. — Kali viaźnia staviać na prybirańnie pamiaškańniaŭ, to heta vyklikaje mienavita takuju reakcyju. Viaźni pastajanna prybirajuć svaje pamiaškańni. Ale kali ich zmušajuć prybirać niešta inšaje, najčaściej prybiralni, to heta aŭtamatyčna aznačaje tak zvany «nizki status».
Ciapier čytajuć
Biełpoł: «Epštejn nie dajechaŭ da Biełarusi». A kim byli baćki jaho kachanki Karyny Šulak?1
Biełpoł: «Epštejn nie dajechaŭ da Biełarusi». A kim byli baćki jaho kachanki Karyny Šulak?
«Ź mianie ničoha nie voźmieš, a ludzi paciarpieli». Para piensijanieraŭ druhi hod nie moža vypisać ź minskaj kvatery šmatdzietnuju siamju emihrantaŭ99
Kamientary