Пачобут: Турэмныя наглядчыкі святкавалі напад на Украіну савецкімі песнямі
Як даведаўся пра вайну ва Украіне і як выглядала турэмная прапаганда пасля пачатку вайны, журналіст і былы палітвязень Андрэй Пачобут расказаў LRT.

Андрэй кажа, што пра пачатак вайны вязні даведаліся ўжо ў першы дзень — па радыё падчас прагулкі.
— Было дрэнна чуваць, радыё грала ціха, таму мы не ўсё зразумелі, але стала ясна, што паміж Расіяй і Украінай пачаліся ваенныя дзеянні. Калі мы вярнуліся ў камеру, праз турэмныя гукаўзмацняльнікі раптам пачалі гучаць песні часоў Другой сусветнай вайны, так званай «Вялікай Айчыннай вайны», як яе называюць у Беларусі, «Вставай, страна огромная» і падобныя кампазіцыі. Гэтыя ваенныя песні гралі амаль увесь дзень. Наглядчыкі хадзілі па калідорах у відавочна прыўзнятым настроі.
Пачобут гаворыць, што наогул турэмная сістэма Беларусі і Міністэрства ўнутраных спраў адкрыта сімпатызуюць Расіі. З іх боку пастаянна гучалі фразы накшталт «можам паўтарыць Берлін», гаворыць былы вязень.
— Памятаю, як яны радасна каментавалі адзін аднаму: «хахлы ўцякаюць» — маўляў, украінцы бягуць са сваёй краіны, хутка ўсё скончыцца. З іх проста лілася ўпэўненасць. Яны так былі ў сабе ўпэўненыя. Аднак пазней стала ясна, што вайна развіваецца не так, як чакала Расія. Украіна пачала абараняцца, і гэтая фанабэрыстасць вельмі хутка знікла. Песні таксама замаўчалі — іх больш не ўключалі.
Журналісты таксама спыталі яго, ці трэба сёння, на яго думку, размаўляць з Лукашэнкам? Ці з’яўляецца такі дыялог сёння неабходнасцю ці памылкай? Пачобут кажа, што пакуль не гатовы даць адназначны адказ.
— У канечным выніку адказ дае сама рэальнасць — трэба дзейнічаць так, каб гэта давала вынік. Калі перамовы даюць вынік, калі яны дапамагаюць чагосьці дасягнуць, значыць, трэба размаўляць. Але калі размовы не даюць ніякага выніку, які сэнс іх працягваць? — гаворыць ён.
Цяпер чытаюць
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра
Каментары
Заўсёды, пры кожнай мажлівасці нагадваю ім пра іх дурасць і заўсёды троллю. Бо з рускамірных акрамя аналізаў нічога нельга ўзяць