Аб’яднаны пераходны кабінет Беларусі заснаваў Медаль Няскораных (Ларысы Геніюш) з мэтай узнагароджання за значныя заслугі перад беларускім народам у барацьбе за правы чалавека і дэмакратычныя свабоды, паведамляецца ў тэлеграм-канале АПК.
У адпаведнасці са Статутам узнагароды, які ўвайшоў у жыццё 31 ліпеня 2024 года, медаль можа ўручацца беларускім і замежным грамадзянам, якія:
— сваёй актыўнай дзейнасцю спрыялі абароне і ўмацаванню ў Беларусі ідэалаў дэмакратыі і правоў чалавека, развіццю беларускай грамадзянскай супольнасці або
— праявілі асабістую адвагу, стойкасць і ахвярнасць у дзейнасці на карысць прасоўвання ідэалаў дэмакратыі і правоў чалавека.
Медаль уяўляе сабой круглы медальён залацістага колеру, у цэнтры якога — партрэт Ларысы Геніюш, скіраваны ўлева, за якім унізе стужка, падзеленая на тры роўныя палосы, якія сімвалізуюць колеры беларускага нацыянальнага сцяга. Унізе партрэта па краі медаля — подпіс «Ларыса Геніюш». Поле медальёна рэльефна падзеленае наўскос на дзве часткі, правая з якіх — цямнейшая.
На адваротным баку медальёна ў цэнтры ў промнях сонца размешчаны надпіс: «Жыць для Беларусі» (словы Ларысы Геніюш), над ім — ляціць птушка.
У аснове сюжэту медаля — вобраз Ларысы Геніюш, няскоранай палітзняволенай у СССР, профіль якой выступае з цемры ў святло; яна аптымістычна глядзіць у будучыню, сцвярджаючы перамогу свабоды і дэмакратыі ў Беларусі.
Надпіс на рэверсе — гэта фрагмент яе верша, які сімвалізуе непахіснасць і вернасць паэткі нацыянальным і дэмакратычным ідэалам, фактычна яе запавет наступным пакаленням беларусаў.
Птушка — сімвал свабоды, надзеі на вызваленне і перамогі над прыгнятальнікамі. Маленькая птушачка згадваецца ва ўспамінах Ларысы Геніюш у перыяд яе знаходжання ў турэмнай камеры, а ізаграфія птушачкі ўзятая з яе ліста.
Цяпер чытаюць
На поўначы Беларусі існавала велізарнае возера — у 150 разоў большае за Нарач. Яно знікла ў выніку прыроднай катастрофы, але сляды заўважныя і сёння77
Каментары