Андрэй Скурко: Мы зразумелі вартасць звычайных, здавалася б, рэчаў і з’яў
Паўліна Скурко надрукавала ў інстаграме новую нізку мудрых разважанняў з турэмных лістоў свайго мужа Андрэя.
…Паглядзець матэрыяльную культуру майя — як і ўсё астатняе — у найлепшых музеях свету мяне вельмі натхняе. Буду пра гэта думаць.
Такая франклаўская методыка: памятаеш, як ён расказваў, як уяўляў, што выступае ва ўтульнай зале перад вялікай аўдыторыяй? (Хоць я, вядома, не ў такіх скрушных умовах, як ён, калі ўяўляю гэта).
…Пасля гэтага часу ўсё будзе іначай — так. А лепей будзе, бо мы зразумелі (хоць і раней разумелі, але не так востра) вартасць звычайных, здавалася б, рэчаў і з’яў.
І многія-многія зразумелі таксама.
Магчыма, якраз пра гэта пісаў Танк у праставатым на выгляд вершы «Простае шчасце людское».
Што да зменаў ува мне: цяпер ясна, чаму дзядуля Павел быў такім вясёлым, жыццярадасным і лёгкім чалавекам.
[Андрэеў дзядуля таксама прайшоў турму.]
…Нават гэтыя дні і месяцы (якіх усё меней і меней да нашай сустрэчы) не павінны быць страчанымі для шчасця, узаемнага абажання і адчування асалоды адно ад аднаго. І ад адчування паўнаты жыцця ў кожны момант.
Мы не «кансервуемся» да лепшых часоў, а жывём адно для аднаго і зараз. А калі абставіны зменяцца, проста працягнем гэта рабіць.
…Законы эканомікі не абмінеш, як і змену сезонаў года. Калі вясна надыходзіць — яна абавязкова будзе, якія б маразы ні стаялі.
…Так хочацца быць побач з вамі — падтрымліваць, дапамагаць. І я ўпэўнены, што скора (калі б Бог не даў тое «скора») мы будзем разам.
Вельмі мудрая песня Качмарскага «O krok», што нельга губляць надзею, бо да яе рэалізацыі, магчыма, застаўся ўсяго крок.
…У вяршыні вялікіх і гонкіх дрэў маланка заўсёды б’е. І працяг: у вяршыні маленькіх і ніцых дрэў маланка ніколі не б’е.
Калі на мяне часам нападае якая-небудзь паняверка, я думаю пра нашых гераічных сяброў і пра тое, як цяпер ім. Самыя цёплыя пажаданні і прывітанні перадавай.
Новыя вершы Андрэя Скурко, ілюстраваныя штучным інтэлектам
«Як раней не будзе. Будзе лепей». Выйшаў мерч з натхняльнымі цытатамі Андрэя Скурко
Андрэй Скурко сустракае юбілей за кратамі. Яго разважанні ў лістах дапамагаюць зразумець людзей і наш час
Тарас Шаўчэнка найбольшым сваім дасягненнем лічыў тое, што за дзесяць год салдатчыны ні на кроплю не змяніўся
Цяпер чытаюць
«Чаму мы павінны неяк ушчэмліваць сябе?». Дырэктарка РТБД патлумачыла, чаму паставіла спектакль паводле Пушкіна ў адным з апошніх тэатраў краіны, які працаваў па-беларуску5959
Каментары