«U syna na telefonie byli naleplenyja ściah i hierb Rasii. Z hetaha ŭsio pačałosia». Baćka školnika z Baranavič raskazaŭ, jak jaho syna ckavali adnakłaśniki
«Dzieci prymusili jaho prybrać heta ŭsio».

Historyja školnika z Baranavičaŭ šyroka razyšłasia pa sacyjalnych sietkach. Šaścikłaśnika Lva Rusana pastajanna ckujuć u kłasie, kudy jon pierajšoŭ u vieraśni 2025 hoda. Jon raspavioŭ u videa, što «z žacham čakaje 1 vieraśnia», tamu što kožny raz, zachodziačy ŭ kłas, čuje słovy «žyrabas», «vali z našaj himnazii». U videa havaryłasia, što chłopčyka «niekalki razoŭ źbivali natoŭpam», a jaho asabistyja rečy «tapili va ŭnitazie».
«Anłajnier» pahavaryŭ z baćkam Lva. Stanisłaŭ raspaviadaje, što da hetaha siamja ŭžo dvojčy mianiała škoły praz kanflikty.
Baćka kaža, što raniej siamja «sychodziła ad kanfliktaŭ», i padrabiazna apisaŭ adzin z epizodaŭ.
«U pačatkovych kłasach my spačatku vučylisia ŭ himnazii — dva z pałovaj hady advučylisia. Potym atrymałasia tak, što ŭ Lva na čachle telefona byli naleplenyja ściah i hierb Rasii (my časta jeździm u Smalensk, tam heta kupili). Dzieci prymusili jaho prybrać heta ŭsio, na hetaj hlebie ŭsio pačałosia…
Tamu my pajšli ŭ inšuju škołu, jakaja znachodziłasia pobač.
Tam u małodšych kłasach usio było narmalna, pakul u ich byŭ adzin nastaŭnik. A potym, kali Leŭ pajšoŭ užo ŭ piaty kłas, pryjšli novieńkija — paru čałaviek. I pačalisia ŭ ich [z adnakłaśnikami] sutyčki… I voś ja padjazdžaju adzin raz, a dzieci bjucca — moj i jašče adzin chłopčyk. Ja ich raźnimaju, adnaho trymaju i inšaha trymaju. Moj supakoiŭsia, a toj praciahvaje leźci na jaho. < … > I mnie daviałosia bolš žorstka jaho asadzić, kali jon praciahvaje».
U vieraśni minułaha hoda Leŭ pierajšoŭ u himnaziju, dzie znosiny z adnahodkami nie zadalisia praktyčna adrazu. Na pytańnie, ci mahli znoŭ paŭpłyvać roznyja palityčnyja pohlady, Stanisłaŭ adkazvaje admoŭna: hetaje pytańnie tut ni pry čym. Na dumku taty, chłopčyk prosta adroźnivaŭsia svaimi pavodzinami ŭ kłasie, časam moh zrabić adnahodkam zaŭvahu.
«Jon vielmi ścipły i saramlivy chłopiec. Pry hetym vam treba viedać, jak my jaho vychoŭvali. My ludzi staroha savieckaha hartu, ličym, što łajacca matam kiepska, kuryć taksama kiepska, ałkahol pić kiepska. I voś usie hetyja pryncypy my jamu ŭnušyli. A kali jon prychodzić i bačyć u kłasie zusim inšaje, to moža zrabić kamuści zaŭvahu: «Nie łajsia, spyniaj».
U novaj himnazii situacyja abvastryłasia z kastryčnika minułaha hoda: u Lva stali źnikać i łamacca rečy.
«Nastaŭniki znachodzili dziońnik dzie-niebudź u inšym kancy himnazii, zaplečnik uvohule ŭ unitazie ŭtapili, adzieńnie było parvanaje. Abzyvańni kožny dzień: niecenzurnaja leksika, słovy «žyrabas», «žyviolina», «pašoŭ preč z našaha kłasa».
Jaho abzyvajuć, a jon nie vytrymlivaje i adkazvaje. I, naturalna, słova za słova…»

Daviedaŭšysia pra toje, što adbyvajecca ŭ kłasie, baćka źviarnuŭsia da kłasnaha kiraŭnika i baćkoŭ inšych dziaciej.
«Ja sprabavaŭ dastukacca, pytaŭsia: «U čym prablema, jakija pretenzii da Lva?» Mnie adkazvajuć: «Nadakučyła, ja pra hetaha Lva kožny dzień čuju doma». Kazali, što syn kahości tam zadziraje, to-bok jon pieršy heta robić.
— A vy dapuskajecie, što Leŭ moh zadzirać dziaciej pieršym?
— Ja dapuskaju, što spačatku, moža, štości i było… Ale nie, ja svajho syna viedaju: pieršym jon hetaha rabić nie budzie. Chutčej za ŭsio, adkazvaje, bo nie budzie maŭčać».
Baćka apisvaje sieryju incydentaŭ pačynajučy sa studzienia 2026: bojku kala vychadu z himnazii (Lva pavalili ŭ śnieh), bojku ŭ škole z traŭmami, epizod z ukusam adnakłaśnicaj. Pavodle jaho słoŭ, administracyja biaździejničała («dyrektar himnazii ŭ hrubaj formie admaŭlaŭ nam u sadziejničańni»), a na baćkoŭskich schodach jaho aśvistvali, «nam ničoha nie zastavałasia, akramia jak pajści sa schodu pad radasnaje plaskańnie inšych baćkoŭ».
Dalej baćka vyrašyŭ abaraniać dzicia svaimi mietadami i bolš za miesiac chadziŭ razam ź Lvom u škołu, kab supravadžać jaho na pierapynkach. Stanisłaŭ pracuje vachtavym mietadam, tamu ŭ jaho była takaja mahčymaść.
A z 9 krasavika da Lva prystavili sacyjalnaha piedahoha, jakaja taksama supravadžała chłopčyka ŭ pierapynkach pamiž urokami. Ale, jak śćviardžaje baćka, i heta nie dapamahło. Skončyŭsia navučalny hod incydentam u stałovaj — u toj redki momant, kali piedahoha pobač nie było. Voś viersija Stanisłava:
«Pa kamiery bačna, što Leŭ padychodzić da stała, dzie jość volnyja miescy. A adnakłaśniki jamu: «Pajšoŭ preč adsiul», — choć u ich niama pafamilnaj pryviazki da stałoŭ. Z hetaha ŭsio pačałosia.
U kłasie Leŭ sieŭ za svaju partu, i jany ź inšym chłopčykam adzin adnaho abražali. I tut dziaŭčynka adna, jakaja ŭ studzieni, darečy, udzielničała ŭ bojcy, davaj zastupacca za adnakłaśnika, stała abzyvać Lva. Jon joj kaža: «Što ty skazała?» Jana jaho bach pa hałavie rukoj, a jon jaje ŭziaŭ za ruku. Pavodle jaje śviedčańniaŭ, Leŭ schapiŭ jaje mocna i nie adpuskaŭ, joj było vielmi-vielmi baluča. Praz heta jana jaho ŭkusiła».

Stanisłaŭ taksama śćviardžaje, što prapanavaŭ za svaje srodki pastavić kamiery ŭ kłasie — ale atrymaŭ admovu. Ad pieravodu ŭ inšuju škołu siamja pryncypova admaŭlałasia, ličačy, što takoje «pryznańnie viny» navučyć inšych dziaciej biaspakaranaści.
Viersija inšych baćkoŭ
Inšyja baćki padpisali kalektyŭny zvarot z procilehłaj traktoŭkaj: jany śćviardžajuć, što heta Leŭ «sistematyčna abražaje adnakłaśnikaŭ», parušaje asabistyja miežy («vučań vykarystaŭ vopratku susiedki pa parcie dla vycirańnia nazalnych (ślizistych) vyłučeńniaŭ»), pavodzić siabie demanstratyŭna na urokach.
Pavodle ich słoŭ, za paŭhoda baćkam Lva było padadziena šeść zajaŭ na inšych dziaciej u inśpiekcyju pa spravach niepaŭnaletnich, i pa kožnaj praviercy nie paćvierdzili składu parušeńnia prava. Baćki abvinavačvajuć zakonnaha pradstaŭnika Lva ŭ «złoŭžyvańni pravam na zvaroty ŭ dziaržorhany» i prosiać aharadzić kłas ad ahresii z boku siamji chłopčyka.
Pa słovach Stanisłava, hety kalektyŭny zvarot padpisali 18 baćkoŭ.
Što paćvierdžana dakumientami
U psichałahičnym zaklučeńni Baranavickaha sacpiedcentra (ad 08.04.2026) adznačana, što zafiksavana «ŭstojlivaja struktura» ckavańnia, dzicia zamacavana «ŭ pazicyi čužoha». Składzieny antybulinhavy płan, pryznačany supravadžajučy piedahoh z 9 krasavika.
Niezaležnaja dyjahnostyka pa zamovie siamji (ad 18.06.2026) paćvierdziła «sistematyčnaje ckavańnie».
Pa piaci zafiksavanych incydentach (śniežań 2025 — maj 2026) milicyja nie vyjaviła administracyjnych pravaparušeńniaŭ. Pravodzilisia tolki prafiłaktyčnyja hutarki z kłasam.
Mieddaviedki paćviardžajuć, što traŭmy byli, choć i niesurjoznyja.
U adkazie abłasnoha ŭpraŭleńnia adukacyi (ad 02.07.2026) skazana, što prykmiet suicydalnych pavodzin u Lva nie vyjaŭlena. Himnazii rekamiendavali zamianić kłasnaha kiraŭnika, a dyrektara ŭ vyniku pryciahnuli da dyscyplinarnaj adkaznaści.
Milicyja publična zajaviła, što siamja «sprabuje chajpanuć u internecie», z čym baćka nie zhodny.
Što dalej
Na momant publikacyi materyjału Lva pieraviali ŭ paralelny kłas na indyvidualnuju formu navučańnia — kampramis, jaki baćka nazyvaje vymušanym, adznačajučy, što «bulinh pa-raniejšamu nie pryznany».
Ciapier čytajuć
«U syna na telefonie byli naleplenyja ściah i hierb Rasii. Z hetaha ŭsio pačałosia». Baćka školnika z Baranavič raskazaŭ, jak jaho syna ckavali adnakłaśniki
Kamientary