Na niamieckim Mehlis Auktionen źjaviŭsia cikavy łot, źviazany ź Biełaruśsiu. Heta karcina «Dreva kala sažałki», aŭtaram jakoj paznačany słavuty mastak rodam z našych ziemlaŭ Fierdynand Ruščyc.
Na najaŭnaść hetaha łota źviarnuŭ uvahu daśledčyk staražytnaj biełaruskaj hrafiki i kartahrafii i knihavydaviec Illa Andrejeŭ, jaki ciapier žyvie ŭ Krakavie. Jon piša ŭ fejsbuku:
«Z hetaj karcinaj cikavaja situacyja. Pravienans niezrazumieły — kali b było što napisać, abaviazkova b napisali. Karcina nie datavanaja, ale padpisanaja F. Ruszczyc Bohdanow, možna mierkavać, što napisanaja ŭ našym Bahdanavie.
Tamu pytańnie aŭtentyčnaści zastajecca, bo padrobki sustrakajucca, i ich nie mała. Bolš za toje, taki aŭkcyjonny dom, jak hety, nijakich harantyj nie daść.
Tym nie mienš, praca vyhladaje praŭdziva. Nie eciud, nie niešta z «pieryfieryjnych abšaraŭ» tvorčaści. Vialiki farmat, na pałatnie. Sapraŭdy muziejnaja reč.
Ale i košt budzie… Ciažka ŭjavić, chto moh by kankuravać z polskimi kalekcyjanierami, akramia biełaruskich ajcišnikaŭ. Cikava, ci daśpiejuć kali-niebudź».
Pieršasnaj canoj dla hetaj karciny vyznačana 1000 jeŭra, ale ŭ pracesie tarhoŭ jana vidavočna pavialičycca.
Fierdynand Ruščyc (1870—1936) — viadomy mastak-piejzažyst, hrafik i scenohraf. Jon naradziŭsia ŭ Bahdanavie kala Vałožyna, tam stvaryŭ svaje hałoŭnyja karciny i tam pachavany. Mienavita biełaruskija krajavidy stali asnovaj mnohich jaho tvoraŭ.
Ciapier čytajuć
Pamiatajecie varjackuju honku ŭ Breście, padčas jakoj zahinuła troje? Na VIDEA z ekšn-kamiery matacyklista vidać, što jon razahnaŭsia da 186 km/h4
Kamientary