Aktrysa Śviatłana Jacevič pamierła ŭ dvaccatych datach listapada. Pra heta ŭ sacyjalnych sietkach paviedamili jaje siabry. Dakładnaja data śmierci nie nazyvajecca. Joj było 57 hadoŭ.
U dzievianostyja hady Jacevič ihrała ŭ minskim teatry «Dzie-Ja?» (ciapier Novy dramatyčny). Praktyčna ŭsie pastanoŭki mieli paralelnyja biełaruskamoŭnyja i anhłamoŭnyja varyjanty. Kalektyŭ šmat razoŭ braŭ udzieł u teatralnych fiestyvalach u krainach Bałtyi, va Ukrainie i Rasii, a taksama ŭ Edynburhu ŭ Šatłandyi, piša «Lusterka».
U dziasiatyja hady pracavała ŭ Minskim abłasnym dramatyčnym teatry (u Maładziečnie) i ŭ staličnym Kamiernym dramatyčnym teatry. Zdymałasia ŭ sieryjałach «Dvoje žančyn i mužčyna», «Ecce homo», «Muchtar. Novy śled».
Jacevič stvaryła ŭłasny teatr dla ludziej ź sindromam Daŭna. «U 2007 hodzie mnie trapiłasia abjava: patrebien čałaviek dla reabilitacyi pacyjentaŭ u darosły psichanieŭrałahičny internat № 3 u Navinkach. I voś ja pajšła pracavać tudy», — raspaviadała jana ŭ intervju. U nastupnym hodzie jana stvaryła teatr «Soniečnyja dzieci» hramadskaha abjadnańnia «Daŭn sindrom», jaki dziejničaŭ pry Terytaryjalnym centry sacabsłuhoŭvańnia nasielnictva Maskoŭskaha rajona Minska.
«Dzietki ź sindromam Daŭna — maje lubimyja. Nu jak dzieci, niekatorym ź ich i pa 35 hadoŭ, ale jany ŭsio roŭna dzieci. Hałoŭnaje, što heta ludzi, jakim možna vieryć. U ich ža niama druhoha dna: jany złujuć — značyć złujuć, radujucca — značyć radujucca, prymajuć ciabie — značyć prymajuć, nie — dyk pajšoŭ adsiul», — kazała Jacevič.
Tamara Vińnikava pradała svoj łondanski dom, zaviešany karcinami samoj siabie ŠMAT FOTA23
Kamientary