Šunievič: Treba vyklučyć z Čyrvonaj knihi zubroŭ, miadźviedziaŭ i rysiaŭ, a na busłoŭ pačać palavać
Były ministr unutranych spraŭ, a ciapier staršynia «Biełaruskaha tavarystva palaŭničych i rybałovaŭ» Ihar Šunievič nazvaŭ Čyrvonuju knihu «rudymientam» i prapanavaŭ vyklučyć ź jaje zubra, miadźviedzia i ryś, a taksama adkryć palavańnie na busłoŭ. Takoje mierkavańnie jon vykazaŭ u «Kałoncy staršyni» ŭ haziecie «Palaŭničy i rybałoŭ», piša zerkalo.io.
Z punktu hledžańnia Šunieviča, Čyrvonaja kniha na siońniašni dzień — heta «rudymient» i «nie bolš čym instrumient, jaki rehuluje pravaadnosiny čałavieka z abjektami dzikaj pryrody, jaki dazvalaje dziaržavie racyjanalna vykarystoŭvać svaje pryrodnyja resursy».
Zrešty, jon pryznaŭ, što «hetaje mierkavańnie ŭ sučasnym «ekałahična prasunutym» śviecie moža być niepapularnym».
«Heta ŭsiaho tolki pytańnie rehulavańnia kolkaści žyvioł. Kali my kažam, što jość vidy, papulacyja jakich znachodzicca ŭ pryhniečanym i pahroźlivym stanie, to my zakryvajem palavańnie na ich. Pryčym palaŭničyja tut nie pavinny vystupać «krajnimi» — my zakryvajem lubuju dziejnaść, jakaja pahražaje isnavańniu hetych vidaŭ», — patłumačyŭ jon.
U jakaści prykładu Šunievič pryvioŭ zubra:
«Papulacyja zubra ŭ našaj krainie nie znachodzicca ŭ pryhniečanym stanie, bolš za toje, mnohija mikrapapulacyi hetaj žyvioły znachodziacca ŭ tym stanie, kali jany ŭžo nanosiać škodu sielskaj i lasnoj haspadarcy, a časam i pradstaŭlajuć pahrozu dla čałavieka. Palavać na jaho pry peŭnych umovach možna, i tym nie mienš jon znachodzicca ŭ śpisach Čyrvonaj knihi».
Toje ž samaje tyčycca papulacyj rysi i miadźviedzia, jakija, pavodle słoŭ Šunieviča, «dzie-nidzie ŭžo davoli prablematyčnyja»:
«Biezumoŭna, drapiežnik ŭ pryrodzie pavinien być. Ale kali jaho šmat, kali jon pačynaje rabicca nachabnym z-za adsutnaści palaŭničaha presu i hublać luby strach pierad čałaviekam… to takaja situacyja dalokaja ad narmalnaj».
Taksama kiraŭnik BTPR zadaŭsia pytańniem, čamu šeryja žuravy, lebiedzi-šypuny i biełyja busły nie ŭklučanyja ŭ śpis palaŭničych vidaŭ:
«Choć kali b papulacyju lebiedziaŭ i busłoŭ choć trochi praredzili, to heta b pajšło tolki na karyść usim astatnim vodna-bałotnym i łuhavym vidam žyvioł».
U hetym vypadku, ličyć eks-ministr z pazicyi nie «vučonaha, a palaŭničaha-praktyka», pieraličanyja vidy źviaroŭ i ptušak pavinny być pryličanyja da palaŭničych vidaŭ, a Čyrvonaja kniha vystupaje ŭ jakaści «svajho rodu «abciažarvańnia» dziaržaŭnych pryrodaachoŭnych instrumientaŭ» i «pieraškadžaje chutkamu pryniaćciu rašeńniaŭ u dačynieńni da tych ci inšych vidaŭ žyvioł».
Ciapier čytajuć
Viadomy partret Kahanca akazaŭsia savieckim fejkam, zatoje znajšłosia adzinaje fota archieołaha Tatura. Razhadanyja fotatajamnicy Biełaruskaha muzieja ŭ Vilni
Kamientary