Andruś Chrapavicki. Patryjatyčny i inšyja vieršy
Rycar za častakołam
Nichto nikoli nia choča vajny. Vidavočna.
Jana prosta tak sama saboj uźnikaje.
Jaje niechta inšy naviazvaje nam zavočna.
Jana vypadkova tak da nas zalataje.
Nikoli vajny na hetaj ziamli nia budzie.
Była šmatkrotna. Viečny ahoń šče pałaje.
Ty ličyš, źmianilisia niejak da lepšaha ludzi?
Narkotyk ahresii nas užo nie čaplaje?
Nie, nie čaplaje. Ja vieru ŭ čałaviectva.
Ja vieru ŭ čałaviečnaść, vieru ŭ mir i zhodu.
Vieru, adnojčy pryjdzie paradak suśvietny,
Dzie ŭsim harantujuć roŭnaść, pravy, svabody.
Ja vieru, što miežy, vojski i dyktatury,
Haleča i ciemrašalstva, relihii i dziaržavy
Kaliś zastanucca ŭ našym dalokim minułym,
Nia budzie dla vojnaŭ u nas nijakaj padstavy.
Ja vieru, my budziem dbać pra svaju planetu,
Pra jejny klimat, lasy, akijany i hory.
Pakul tak nia jość. Tamu ja siadžu ź pistaletam
Va ŭłasnaj kvatery, by rycar za častakołam.
Patryjatyčny vierš
Bakteryi pamnažajucca naŭrad ci
Dziela zadavalnieńnia. I my zajmajemsia
Seksam, kab z vyradžeńniem
Nacyi zmahacca.
I płodzimsia, i płodzimsia,
Biełarusaŭ robim
Moŭnych, sapraŭdnych i ščyrych —
Novych Zianonaŭ.
Ich adukujem u lepšych tradycyjach
Našaha nacyjanalnaha mitu,
Chłopcaŭ skirujem za Radzimu bicca,
Dziaŭčat — hadavać novych baraćbitaŭ.
Usio dziela Biełarusi. Mašyna
Repradukcyi pracuje spraŭna.
Chłopiec — žaŭnier, dziaŭčyna —
Budučaja maci. Usio pavodle planu.
Patrebnyja novyja ludzi,
Bolš biełarusaŭ, kab nacyja
Vyžyła. My dapamožam, budzie
Kvitnieć Radzima, by ŭ parniku akacyi.
Budziem palivać ich dušam,
Kab ich dušy nie zasochli ŭ varožym
Infapoli, zrobim ich jak asiłkaŭ dužymi.
Kab Radzima była niepieramožnaju.
NIE prezervatyvam i adnapołym
Šlubam. NIE abortam!
Žančyna, viedaj svaju rolu!
Mužčyna, dastavaj z portkaŭ!
Nia ŭ kryŭdu bakteryjam,
Davajcie pamnažacca.
Chaj pracuje kanvejer
Rehieneracyi.
Sny ŭ Łacinskim kvartale
Śniežań u Łacinskim kvartale
Smažycca na ražnie jak kuryca
Laskaje bramkaŭ mietałam
Vyje syrenami, ale ŭsio ž tut śpicca
Nia budziać hadzinika strełki
Ni chaładzilnika marmytańnie
Śpiš na kanapie ci nat u fateli
Pad tłum i ham ad sutońnia da rańnia
Zranku biažyš pa spravach
U metro ŭśmichajeśsia kameram
Žabrakam pad Notr-Damam
Kidaješ «Šukajcie pracu!»
Harbatu pješ u kaviarni,
Dzie kavu piŭ Žan-Pol Sartr
Haŭno pieraskokvaješ na Monmartry
Ale navat łajno tut z cetlikam art
Viartajeśsia ŭ kvartał da nočy
Vyklučaješ śviatło ŭ hetym horadzie sonca
Stoma by vahi ciśnie na vočy
I ty da rańnia źnikaješ u son
Vilenski kot
Viasnovyja špacyry ŭzdoŭž Vialli
Nas zaviali siahońnia jaŭna nie tudy
Pusteča apynułasia takoj biaskoncaj
Što ŭ chmarny rot svoj prahłynuła sonca
Ale daždžu niama z čaho ŭziacca nieba
Napeŭna ličyć što daždžoŭ pakul nia treba
My krokami abmieryli ŭžo hety horad
Šeść hod jak Vilnia — našaja žyćciovaja prastora
Kali b ja byŭ narodžany sabakam ci katom
Naŭrad ci b ja ličyŭ siabie vilenčukom
Ja čałaviek dy honaru z nahody toj niama
Mo lepš było b u skury taho samaha kata
Kamientary