Беларусы з немаўлём згубілі пашпарты па дарозе ў Стамбул

Учора ўвечары Threads выбухнула гісторыя Аляксандра, які вёў прамы рэпартаж з аэрапорта Стамбула. Туды ён прыляцеў разам з жонкай, яе маці і 9‑месячным сынам. Ужо пасля пасадкі высветлілася, што ў мужчыны і немаўляці няма пашпартоў, а гэта азначала, што турыстаў не могуць пусціць у краіну. Сям’я разумела, што дакументы згубіліся недзе на борце, але хутка знайсці іх не атрымалася. Onliner.by звязаўся з Аляксандрам і высветліў падрабязнасці.

«Мы прыляцелі з Мінска ў Стамбул. І ў самалёце згубіліся пашпарты мой і сына (9 месяцаў), агляд самалёта нічога не даў (хаця ёсць падазрэнне, што дрэнна паглядзелі). З-за адсутнасці пашпартоў нас заўтра адпраўляюць зваротным рэйсам дадому», — напісаў позна ўвечары ў сацсетках усхваляваны мужчына.

Карыстальнікі Threads жвава адрэагавалі на няпростую сітуацыю і, абапіраючыся на ўласны досвед, сталі раіць, дзе шукаць дакументы:

— Самыя відавочныя варыянты — уласныя рэчы і кішэні (перагледзець усё ўважліва: магчыма, куртка, кішэня сумкі і г. д.) і ў самалёце — кішэня спінкі сядзення.

— Адзін чалавек пісаў, што выпадкова засунуў пашпарт у рукаў замест кішэні. Усялякае бывае, праверце.

— Вы маглі пакінуць пашпарт, калі ў аэрапорце праходзілі дагляд, калі ўсе рэчы выкладаюць на стужку. У мяне такое было з дачкой. А пашпарт быў у мытнікаў — яна пакінула яго ў латку.

— Калі ляціш у Стамбул, то мясцовыя прыбіральшчыцы перадаюць знойдзеныя рэчы ў Lost&Found. Я так забылася сшытак з лекцыяй. Апамяталася праз 3 месяцы. Напісала ім ліст, яны адказалі, што сшытак у іх ёсць. І я забрала яго, калі зноў ляцела ў Стамбул.

Усяго праз пару гадзін пасля публікацыі з’явіўся апдэйт ад аўтара паста.

Высветлілася, што сітуацыя вырашылася: «Пашпарты знайшлі ў кішэні спінкі сядзення, дзе сядзеў чалавек. Прадстаўнікі «Белавія» перададуць чалавеку іх заўтра. Разыхо́дзімся».

Журналісты звязаліся з Аляксандрам, каб даведацца падрабязнасці. Страту мужчына, як і варта было чакаць, спісаў на кепскую памяць — такое можа здарыцца з кожным.

— Я ішоў з сумкамі і з дзіцем, напэўна, паклаў іх туды (у кішэню спінкі сядзення), каб вызваліць рукі, а потым не праверыў. Увогуле, звычайна я заўсёды кладу дакументы пад замок, — патлумачыў малады бацька.

Адразу пасля таго, як высветлілася, што пашпарты згубленыя, мужчына заняўся іх пошукамі ў аэрапорце Стамбула. Паводле яго слоў, перш за ўсё ён падышоў да стойкі «Белавія».

— Яны тэлефанавалі і прасілі праверыць маё сядзенне. Я двойчы туды падыходзіў: спачатку сам, потым знайшоў нейкага работніка аэрапорта, які сяк-так зразумеў мяне па-англійску, і таксама падышоў са мной, каб яны пашукалі. На гэтай стойцы камусьці патэлефанавалі і зноў сказалі, што нічога няма, — кажа Аляксандр. — Я так разумею, іх знайшоў ужо пасажыр, які ляцеў на маім месцы [зваротным рэйсам], бо нам паведамілі пра знаходку, калі самалёт яшчэ не прыляцеў. Патэлефанавалі з міліцыі. З авіякампаніяй, падобна, таксама звязваўся консул, з якім мы на сувязі і які нам вельмі дапамагае.

Сям’я правяла ноч у спецыяльна абсталяваных памяшканнях аэрапорта — ізалятары для недапушчаных пасажыраў, часовай зоне для тых, у каго ўзніклі праблемы з дакументамі. Аляксандра адвялі ў мужчынскае памяшканне, а яго жонка з дзіцем і яе маці знаходзіліся ў асобным.

У пакоі быў дзіцячы ложачак і нават магчымасць разаслаць кілімок. Пры гэтым багаж пары забраць не дазволілі.

Верагодна, сёння гісторыя вырашыцца шчасліва — і турысты змогуць прайсці пашпартны кантроль.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0