Ягоная слава грыміць у мястэчках і вёсках. Ён пагроза нягоднікаў – і абаронца слабых. Яму зайдросцяць і яго паважаюць. У гэтую вусатую свінню закаханыя самыя прыгожыя жанчыны...
Ягоная слава грыміць у мястэчках і вёсках. Ён пагроза нягоднікаў – і абаронца слабых. Яму зайдросцяць і яго паважаюць. У гэтую вусатую свінню закаханыя самыя прыгожыя жанчыны.
Пілот Марка пасля Першай сусветнай вайны расчараваўся ў сабе і людзях – і набыў натуральны свінны лыч дый парсюковыя вушы. Ніхто не ведае, як і чаму з'явіўся гэты праклён, але гэта не замінае герою змагацца з піратамі, уцякаць ад тайнай паліцыі і выйграваць заклады.
Напачатку фільм Міядзакі разглядаўся толькі як рэкламна-забаўляльны ролік японскіх авіаліній – і мусіў быць толькі 45 хвілінаў. Але рэжысёр зрабіў з яго поўнаметражную прыпавесць, якой цяжка знайсці адпаведнік у гісторыі кіно.
Карціна Міядзакі – шэдэўр стылю з чуллівым замілаваннем да рэтра-тэхнікі, блакітам нябёсаў, пацешнымі гангстэрамі і нязграбнымі фашыстамі, які пераследуюць героя “за здраду Радзіме, парушэнне межаў, упадніцтва, парнаграфію і свінства”.
У цнатліва-чыстых карцінах Міядзакі, дзе няма ані кроплі плюгасці, ёсць нетлумачальная магія кінаэкрану, меланхолія і філасофская глыбіня. Фільм – рэалістычная казка пра тое, як цяжка быць чалавекам сярод свінняў, калі ты і сам свін. Гэта партрэт эпохі – з чароўнымі спевамі, жанчынамі-інжынерамі і Вялікай Дэпрэсіяй. Гэта меладрама – пра сум і самоту сэрца, якое ўхіляецца ад любові; але толькі любоў і здольная вярнуць чалавечае аблічча.
Фільм выйшаў у абмежаваны пракат у суседскіх краінах, у Беларусі ён даступны на лічбавых носьбітах.
Цяпер чытаюць
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра
Пунсовы свін (Kurenai no buta)
Каментары