Bialacki raskazaŭ, pra što razmaŭlaŭ na sustrečy z Papam Lvom XIV

27 maja paśla ahulnaj aŭdyjencyi ŭ Rymie Papa Leŭ XIV pryniaŭ łaŭreata Nobieleŭskaj premii miru, byłoha palitviaźnia, katalickaha viernika Alesia Bialackaha z žonkaj Natallaj Pinčuk i pravioŭ ź imi razmovu. Bialacki raskazaŭ Radyjo Svaboda, jak adbyłasia hetaja sustreča.

— Na praciahu ŭsich hetych hadoŭ, pakul ja siadzieŭ u turmie, u majoj žonki, Natalli Pinčuk, byli pastajannyja kantakty z Vatykanam. Jana nieadnarazova źviartałasia i da papy. Jamu pieradavali taksama zvaroty ad inšych ludziej, ad pravaabaroncaŭ, jakija prasili kaścioł adyhrać svaju rolu ŭ vyzvaleńni mianie i inšych biełaruskich palityčnych źniavolenych.

Hetaja sustreča była faktyčna praciaham tych kantaktaŭ, jakija byli z Vatykanam usie apošnija hady. Byŭ nakiravany zapyt na hetuju sustreču, byŭ atrymany dazvoł.

Toje, što papa pahadziŭsia sustrecca ŭ takim farmacie aŭdyjencyi, śviedčyć, što pytańni biełaruskich palityčnych źniavolenych i ŭvohule situacyja z pravami čałavieka ŭ Biełarusi chvalujuć Śviaty Prastoł.

— Sustreča adbyvałasia ŭ tradycyjnym farmacie, na płoščy Śviatoha Piatra ŭ Rymie. Papa Leŭ, jak zvyčajna, abjazdžaŭ na papamabili dziasiatki tysiač ludziej, jakija byli na płoščy. Heta adbyvałasia pierad imšoj, zatym była praviedziena słužba, ledź nie na šaści movach adnačasova, i paśla hetaj słužby adbylisia karotkija spatkańni i razmovy z hrupami ludziej. Takaja razmova adbyłasia i ŭ nas.

Sama sustreča była karotkaj. Faktyčna jon słuchaŭ, a havaryŭ ja. Času było mała, i mnie treba było paśpieć vykazać asnoŭnyja dumki.

Pa-pieršaje, ja padziakavaŭ za tuju ŭvahu, jakuju Śviaty Prastoł udzialaje Biełarusi ŭ apošnija hady, niaprostyja hady i dla kaścioła, i dla biełaruskaha hramadstva. Heta vielmi važna, kab my nie sychodzili z fokusu ŭvahi.

Viedajučy, nakolki surjozna Papa stavicca da ŭzbrojenaha kanfliktu, napadu Rasii na Ukrainu (bo jon nieadnarazova zaklikaŭ spynić hetuju vajnu, vykazvaŭsia pra złačynnaść hetaj vajny, vystupaŭ zaŭsiody z pazicyi miru), dyk, biezumoŭna, i Biełaruś taksama jość u fokusie ŭvahi Vatykana.

Ja, viadoma ž, padziakavaŭ za hetuju ŭvahu i taksama skazaŭ pra toje, što ŭ Biełarusi ciapier situacyja z pravami čałavieka vielmi kiepskaja, i my spadziajomsia, što Vatykan budzie ŭdzialać jašče bolšuju ŭvahu tamu, što adbyvajecca ŭ nas. Bo taksama tryvožnaja situacyja i z mahčymaściami pracy dla katalickaha kaścioła — jak rymska-katalickaha, tak i hreka-katalickich abščyn.

Ja paprasiŭ jaho malicca za Biełaruś, malicca za biełaruski narod. Heta zaŭsiody maje dva aśpiekty — heta i pramy litaralny, i bolš uskosny, kab Vatykan sprabavaŭ upłyvać na toje, što adbyvajecca ŭ Biełarusi.

Adnačasova my z Natallaj pieradali jamu nievialikija padarunki i taksama list, jaki bolš padrabiazna spyniajecca na tych prablemach z pravami čałavieka i na situacyi, u jakoj znachodzicca katalicki kaścioł u Biełarusi. Ad papy my taksama atrymali ŭ padarunak ružancy.

— Z boku Vatykana heta byŭ znak salidarnaści ź biełaruskimi palitviaźniami, z tymi ludźmi, jakija znachodziacca ŭ biadzie, jakija pakutujuć, jakija chvoryja i pa šmat hadoŭ bieź siemjaŭ, jakija siadziać u turmie tolki za svaje pierakanańni. I heta znak padtrymki taksama dla ŭsiaho biełaruskaha hramadstva, jakoje znachodzicca ŭ ciažkich umovach. A z našaha boku heta była sproba aktyvizavać Vatykan u jaho palitycy adnosna Biełarusi.

— Na sustreču ja jechaŭ nie tolki jak pravaabaronca — jana była dla mianie taksama asabista važnaj jak dla viernika i jak dla čałavieka, jaki moh skazać pra prablemy biełaruskaha hramadstva niepasredna samomu papu.

Mnie asabliva tryvožna za toje, što ŭ turmie ciapier znachodzicca ksiondz Anatol Parachnievič. Jon trapiŭ u turmu sioleta. Heta adzin z tych biełaruskich ksiandzoŭ, jaki pačaŭ słužyć pa-biełarusku jašče ŭ 1990‑ia hady. Jon faktyčna dałučyŭsia da adradžeńnia biełaruskaj movy ŭ katalickim kaściole ŭ naš čas.

Čałaviek, jakomu ŭžo 65 hadoŭ, u turmie. Tam u jaho adbyŭsia infarkt, ciažki stan pa zdaroŭi, tym nie mienš jon zastajecca ŭ turmie. Voś takaja pazicyja biełaruskich uładaŭ da śviataroŭ, da biełaruskamoŭnych śviataroŭ. Heta, viadoma ž, vyklikaje ŭ mianie abureńnie.

Toje ž samaje datyčycca masavaj faktyčnaj vysyłki ksiandzoŭ, jakija byli na misijach, jakija pracavali ŭ nas užo nie adzin hod i taksama dapamahali adradžać katalicki kaścioł u Biełarusi paśla jaho amal poŭnaha razbureńnia ŭ savieckija časy. Usio heta tryvožnyja sihnały. Na žal, kaścioł u Biełarusi ciapier znachodzicca ŭ vielmi niaprostaj situacyi, i nielha kazać pra narmalnaje raźvićcio kaścioła ŭ Biełarusi.

• 1
• 0
• 1
• 0
• 1
• 1
• 0
• 2