Byłoha vieterynara z Barysava pakusaŭ biazdomny sabaka, ale da daktaroŭ mužčyna nie pajšoŭ

Andrej (imia źmieniena) pa adukacyi vieterynarny fielčar, choć užo šmat hadoŭ pracuje ŭ inšaj śfiery, jaho historyju raskazvaje «Minskaja praŭda». 

— Heta byŭ kaniec pracoŭnaha dnia. Ja viartaŭsia z pracy, skaraciŭ šlach praz skvier. Sabaka vyjšaŭ z kustoŭ. Zvyčajny dvarniaha, ryžy, biełaja plama na hrudziach. Biez ašyjnika. Nie brachaŭ, — raskazvaje Andrej.

Jon pasprabavaŭ adyści pa duzie, nie pavaročvajučysia śpinaj. Ale situacyju spravakavała vypadkovaja žančyna ź dziciačym vazkom, što išła pobač.

— Žančyna hučna zakryčała: «Oj, sabačka!» — i paciahnułasia hładzić. Sabaka nie zrazumieŭ hetaha žestu. Hučny hołas, rezki ruch u jaho bok — uspryniaŭ heta jak pačatak ataki. I spracavaŭ refleks: ukusić pieršym, kab abaranicca.

Sabaka rvanuŭ i ŭčapiŭsia Andreju ŭ ikru.

— Schapiŭ miortvaj chvatkaj. Nie rvaŭ, a prosta ścisnuŭ skivicy. Z kinałahičnaha punktu hledžańnia heta ŭkus strymlivańnia, a nie źniščeńnia. Jon chacieŭ, kab ja zamior abo ŭpaŭ. Nie kab ja pamior. Ja ŭdaryŭ sumkaj — nul reakcyi. Pryjšłosia nastupić druhoj nahoj na nižniuju skivicu. Tolki tady adpuściŭ. Uciok, kulhajučy na piaredniuju łapu.

— Sabaka ŭ stresavaj situacyi za siekundu aceńvaje dystancyju. Taja žančyna była za dva mietry i za vazkom, — kaža mužčyna. — A ja — za paŭmietra, biez barjera. Mozh žyvioły nie pracuje jak sudovaja sistema: «chto vinavaty, taho i kusać». Jon pracuje jak małanka: chto bližej i chto ruchajecca, toj i pahroza. Ja apynuŭsia pamiž sabakam i krynicaj šumu.

— Čamu vy tak upeŭnieny, što heta była abarona, a nie ahresija?

— Jon učapiŭsia ŭ nahu, a nie skoknuŭ u tvar. I tamu, što ni razu nie ryknuŭ. Zły sabaka haŭkaje, rykaje, papiaredžvaje. Spałochany — maŭčyć i bje na apiaredžańnie. Jon nie vyskačyŭ z-za vuhła.

Klučavaja detal: čałaviek ź miedycynskaj (choć i vieterynarnaj) adukacyjaj śviadoma praihnaravaŭ abaviazkovy ałharytm dziejańniaŭ.

— Nie pajšoŭ da doktara, bo viedaju hetuju sistemu znutry. Pry zvarocie zapaŭniajuć ekstrannaje paviedamleńnie. Jaho pieradajuć u centr hihijeny i epidemijałohii. Vyjazdžaje bryhada adłovu. Sabaku izalujuć na 10 dzion. A potym — navat kali zdarovy — nazad na vulicu nie vypuskajuć. Badziažnaja žyvioła, jakaja ŭkusiła čałavieka, nie viartajecca ŭ asiarodździe.

Andrej pryznajecca: na nastupny dzień jon znajšoŭ hetaha sabaku. Jon karmiŭsia kala śmietnikaŭ za kramaj.

— U jaho niama haspadara, ale jon nie ahresiŭny. Zvyčajny dvarniak, jaki achoŭvaŭ ležku. Ja vypadkova apynuŭsia zanadta blizka ŭ momant, kali jon užo byŭ u režymie «tryvoha» z-za toj žančyny z vazkom. Vyklikać na adłoŭ ja nie byŭ hatovy. Tamu vyrašyŭ maŭčać.

Praz try dni ŭ Andreja padniałasia nievialikaja tempieratura.

— Zapanikavaŭ, — pryznajecca jon. — Jak vieterynar viedaju: pry słupniaku inkubacyjny pieryjad — da troch tydniaŭ, a pieršyja simptomy — tempieratura i bol u ranie. A pry šalenstvie lik idzie na miesiacy, ale vyratavacca možna tolki ŭ pieršyja 72 hadziny paśla ŭkusu. Ja hety termin užo prapuściŭ. I kali virus uva mnie… varyjantaŭ niama. Ale jechać u balnicu ŭžo pozna — usio roŭna spytali b, čamu nie pryjšoŭ raniej. Kupiŭ antybijotyki ŭ aptecy. Krai rany apracavaŭ śpirtam…

Jon siadzieŭ u zdymnym pakoi i pierabiraŭ u hałavie ŭsio, što viedaŭ pra śmiarotnyja infiekcyi. Słupniak vyklikaje pakutlivyja sutarhi i spazmy dychalnych myšcaŭ. Šalenstva paśla źjaŭleńnia simptomaŭ nievylečnaje.

Na pytańnie pra pryščepku ad šalenstva Andrej adkazvaje admoŭna. Preparat treba ŭvodzić u pieršyja 72 hadziny — jon hety termin prapuściŭ, a potym «vyrašyŭ ryzyknuć».

— Sabaka žyvy. Praz 10 dzion ja pravieryŭ vizualna — nijakich prykmiet šalenstva. Značyć, i ŭ mianie ŭsio ŭ paradku. Ale pieršy tydzień ja spaŭ z uklučanym śviatłom i kožnyja dźvie hadziny praviaraŭ, ci nie bajusia vady. Heta była idyjockaja ryzyka, razumieju…

Mužčyna žyvy i zdarovy. Sabaka taksama žyvy. Ale sam Andrej nazyvaje toje, što zdaryłasia, «pazityŭnym hłupstvam» i nikomu nie raić paŭtarać jaho šlach.

— Ja były vieterynar, — kaža Andrej užo cišej. — Ja ŭmieŭ šyć rany i vyličvać simptomy. I to ledź nie panikavaŭ. Kali kusajuć — idzicie ŭ traŭmapunkt u toj ža čas. A sabaku nie čapajcie. Jon sam pa sabie. Prosta abydzicie bokam paru tydniaŭ. Znojdzie inšaje miesca. Ci nie znojdzie. Heta nie vaša prablema. Ja ryzyknuŭ. Mnie pašancavała. Inšamu moža nie pašancavać.

Načalnik upraŭleńnia vieterynaryi kamiteta sielskaj haspadarki i charčavańnia Minabłvykankama Aleh Karpovič raskazaŭ, što ličycca niebiaśpiečnym kantaktam z badziažnaj žyviołaj.

— Horšaje — ukusy i drapiny, — tłumačyć Aleh Karpovič. — Ale rassłablacca nie varta, navat kali sabaka prosta liznuła. Na rukach ci nahach mohuć być mikratreščyny, praź jakija virus lohka praniknie ŭ arhanizm. Tamu hładzić badziažnych žyvioł taksama nielha: jany časta siabie ablizvajuć, i ślina zastajecca na voŭnie.

Kali niepažadany kantakt usio ž adbyŭsia, pierš za ŭsio — źviarnucca ŭ miedustanovu, pažadana na praciahu sutak. Doktar acenić ryzyku i, kali treba, pryznačyć pryščepki.

— Kali ahresiju prajaviła biazdomnaja žyvioła, treba apieratyŭna paviedamić u sanitarnuju abo vieterynarnuju słužbu. Razam sa słužbami adłovu śpiecyjalisty vyjazdžajuć, adłoŭlivajuć jaje i izalujuć na 21 dzień. Kali za hety čas nie źjaviacca kliničnyja prykmiety šalenstva — jana zdarovaja. Kali źjaviacca i jana zahinie — značyć, chvareła šalenstvam. Paśla hetaha biaruć materyjał hałaŭnoha mozhu dla daśledavańnia.

Kali ahresiju prajaviła chatniaja žyvioła, ałharytm toj ža: paviedamlajecie ŭ vieterynarnuju słužbu, jaje izalujuć i nazirajuć 21 dzień.

— Jakija kliničnyja prykmiety šalenstva?

— Samy jarki simptom — hidrafobija, abo bojaź vady. U žyvioły ciače ślina, ale pić jana nie moža. U čałavieka — toje ž samaje.

• 0
• 0
• 0
• 2
• 1
• 0
• 0
• 0