Ptušku znajšli žychary Novałukomla ŭ haradskim sadzie — jana zachrasła ŭ raźviłcy dreva i nie mahła vyleźci, paviedamili ŭ Viciebskim abłasnym kamitecie pryrodnych resursaŭ i achovy navakolnaha asiarodździa.
Akazałasia, što hetyja sovy ŭžo niejki čas žyli ŭ parku, ale bolšaść miascovych pra heta navat nie zdahadvałasia. Ptušku zaŭvažyli 13 sakavika i adrazu paviedamili śpiecyjalistam.
Na miesca pryjechali pradstaŭniki kamisii pa dapamozie dzikim žyviołam razam z ratavalnikami. Savu aściarožna dastali, ahledzieli i nakiravali ŭ śpiecyjalizavanuju ŭstanovu ŭ Minsk.
Pavodle śpiecyjalistaŭ, ciapier jaje stan stabilny, pahrozy žyćciu niama. Paśla lačeńnia i adnaŭleńnia ptušku płanujuć viarnuć u naturalnaje asiarodździe.
Dzivosnaje viartańnie. Jak u Alpach adradzili źnikłych ptušak
«Fortku adkryć niemahčyma, ahłuchnieš ad krykaŭ»: u Hrodna znoŭ viarnulisia čajki
«Hryša žyvie tut, budzie jamu kampanija». Siamja z Babrujska prytuliła na padvorku piać lebiedziaŭ, jakija trapili ŭ biadu
«Heta budzie «Artek» dla žyvioł». «Dom Bresckaha busła» ŭratavany: ułady adhuknulisia
Samka žuraŭla zimavała pad Maładziečnam, kab nie kidać samca
Klaščy — ich ulubionaja ježa. Navukoŭcy paćvierdzili efiektyŭnaść hetych ptušak u zmahańni ź niebiaśpiečnymi nasiakomymi
Kamientary