Babaryka chacieŭ bałatavacca ŭ prezidenty ŭ 2015-m. Ale nie dazvoliła žonka

Adkazvajučy na pytańnie pra samy ščaślivy momant u žyćci, Babaryka pryznaŭsia: «Tady, kali maja žonka pahadziłasia stać majoj žonkaj».

Palityk zhadvaje, što zrabiŭ prapanovu 31 kastryčnika 1987 hoda — usiaho praz dva tydni paśla znajomstva. Pry hetym unutranaje rašeńnie było pryniataje ŭžo padčas pieršaj sustrečy:

«Prapanovu ja naohuł zrabiŭ dla siabie ŭ pieršy ž dzień, jak jaje ŭbačyŭ. A praz dva tydni ja pryjšoŭ i skazaŭ, što ja prapanuju. Jana była vielmi ździŭlenaja, tamu što heta było druhoje naša spatkańnie. Jana skazała niešta typu: «Moža, z hałavoj štości ŭ čałavieka nie ŭ paradku». Ja skazaŭ: «Moža być. Ale času ŭ mianie niama, tamu što para».

Babaryka patłumačyŭ pryčyny takoj upeŭnienaści:

«Adna z maich niejkich nieviadoma adkul uziatych fantazij, nazaviom ich tak, była ŭ tym, što ŭ mianie žonka budzie abaviazkova nie biełaruska, a dziaŭčyna z Kaŭkaza. Ja nie viedaju čamu, voś ščyra. (…)

I kali ja jaje ŭbačyŭ — jana ŭsio ž taki dziaŭčyna z Kaŭkaza, paŭkroŭka, napałovu hruzinka, — skazaŭ: «Usio, voś maja žonka i jość». I ja joj tak i skazaŭ, kali zrabiŭ prapanovu».

Ci dazvoliła b žonka ryzykavać usim dziela palityčnaj karjery ŭ 2020 hodzie? Viktar Babaryka zaŭvažaje, što skazać składana, ale dadaje:

«U jaje było vielmi dobra raźvita pačućcie emacyjnaj pravilnaści ŭčynkaŭ. U 2015 hodzie jana mnie hetaha nie dazvoliła. (…) Ja liču, što heta absalutna pravilna. Heta značyć, u mianie nie było ŭpeŭnienaści i nieabchodnaści heta rabić [u 2015‑m]. I tamu jana heta padmacavała».

Pavialičyć

Što da padziej 2020 hoda, dyk tut, na dumku Babaryki, mahła być zusim inšaja reakcyja: «Z vysokaj stupieńniu imaviernaści ja dumaju, što ŭsio ž u 2020 hodzie jak moj racyjanalny intelekt, tak i jaje emacyjny intelekt usio ž dali b dazvoł na heta».

Jak tłumačyć były bankir, u takich rašeńniach dla jaho vialikaje značeńnie maje toje, jak situacyju adčuvajuć dzieci. Na jaho dumku, jany vielmi tonka ŭsprymajuć emacyjnuju atmaśfieru vakoł i dapamahajuć zrazumieć, ci hatovy čałaviek da takich krokaŭ. Jak zhadvaje Babaryka, dzieci nikoli nie adčuvali, kab jon škadavaŭ pra svaje rašeńni abo ličyŭ, što nie zrabiŭ niešta nieabchodnaje. Pavodle Babaryki, dla jaho žonki heta taksama było vielmi važna.

Jak davodzić palityk, «naŭrad ci materyjalnaje žyćcio ŭtrymała b jaje ad hetaha [rašeńnia padtrymać]».

Viktar Babaryka pryznajecca, što i ciapier suadnosić svaje ŭčynki z tym, jak by ich acaniła žonka: «Pierad joj mnie dakładna nie soramna. I heta dla mianie važna».

Razvažajučy pra značeńnie žonki ŭ jahonym žyćci, Babaryka reziumuje:

«Jana mianie na samoj spravie zrabiła. U płanie razumieńnia važnaści nie tolki taho, što ty robiš dla siabie, a važnaści taho, što ty robiš dla inšych».

Jak adznačaje Babaryka, Maryna źjaviłasia ŭ jahonym losie ŭ toj pieryjad, kali jon byŭ zasiarodžany pieradusim na tym, kab «zrabić siabie»: «Mnie vielmi pašancavała, što hety etap byŭ vielmi karotki. Mnie treba było ŭžo pačynać rabić siamju, a nie tolki siabie».

Pavialičyć

• 3
• 2
• 0
• 1
• 1
• 8
• 0
• 1