Nad Minskam siońnia fiksavali pierysta-kučavyja abłoki, jakija nahadvajuć škuru barana. Fota svaich padpisčykaŭ padzialiŭsia telehram-kanał «Minsk. Hłavnoje!»

Takija abłoki źjaŭlajucca, kali na vyšyni sustrakajucca ciopłaje i chałodnaje pavietra, i jany časta praročać źmienu nadvorja, ale biez daždžu.

Ciapier čytajuć
Elektronnuju «Biełaruskuju encykłapiedyju», stvoranuju jak prastoru «vierahodnych viedaŭ pra Biełaruś», cicha likvidavali razam z redakcyjaj. Kupu artykułaŭ pieradali Hihinu
Kamientary