Hrodzienski fatohraf pradavaŭ fotasiesii, ale nie rabiŭ ich, a prajhravaŭ usie hrošy ŭ anłajn-kazino. Jon raskazaŭ, jak usio adbyvałasia
Ihar Trykiša sprabavaŭ abmiežavać siabie: prasiŭ banki błakavać apłaty, źviartaŭsia ŭ padtrymku servisaŭ anłajn-kazino, kab jaho tam błakavali, ale ŭrešcie zryvaŭsia i znachodziŭ sposaby hulać dalej.
U studzieni šyroka razyšłasia navina: 27‑hadovy žychar Hrodna pradaŭ abaniemienty na fotasiesii i atrymaŭ pieradapłatu ad dziaŭčat z roznych haradoŭ Biełarusi. Zdymki jany nie atrymali, a hrošy, jak vyśvietliłasia paźniej, pajšli na staŭki ŭ anłajn-kazino. Pavodle materyjałaŭ śledstva, havorka pra 17 dziaŭčat i sumu kala 3500 rubloŭ. Sud pryznaŭ chłopca vinavatym u machlarstvie i pryznačyŭ jamu dva hady chatniaj chimii.
U kamientaryjach pad hetaj navinoj paźniej pisali i sami paciarpiełyja: niekatoryja śćviardžali, što zajavy ŭ milicyju padali nie ŭsie, a paciarpiełych moža być bolš.
Ciapier ža sam fatohraf, Ihar Trykiša, apublikavaŭ u sacsietkach svaju viersiju historyi — pra zaležnaść ad azartnych hulniaŭ, strach i sprobu viarnucca da narmalnaha žyćcia.
«Ja toj samy fatohraf»
Svaju historyju jon pačaŭ z pryznańnia.
«Ja toj samy fatohraf, pra jakoha pisali. Hetaja historyja — kab inšyja nie paŭtaryli maich pamyłak», — napisaŭ jon u tredsie.
Pavodle jaho słoŭ, usio pačałosia ŭ 2022 hodzie.
«Pieršaja maja hulnia była na 5 rubloŭ, tady ničoha nie vyjhraŭ. Adkłaŭ na miesiac. Paśla ad mianie syšła dziaŭčyna, ad sumu, kab prabavić čas, palez u [łatareju] Biełbiet», — raspaviadaje Ihar.
Pieršyja staŭki byli nievialikija, potym — vyjhryš, jaki «stvaryŭ iluziju, što ŭsio možna kantralavać».
«Pačało šancavać, za niekalki hadzin moj bałans staŭ 2000 rubloŭ. Heta stała pierałomnym momantam: ja staŭ zakładnikam iłžyvaha ŭjaŭleńnia i viery, što tak budzie zaŭsiody», — apisvaje jon.
Ihar pačaŭ hulać značna čaściej, ale paźniej vyjhryšy źmianilisia projhryšami. Jon staŭ brać pazyki i sprabavać adbić straty.
Pavodle jaho słoŭ, zaležnaść trymałasia na emacyjnych arelach: karotkija ŭsploski vyjhryšu i doŭhija projhryšy.
«Zdavałasia, što paŭtarycca situacyja, jak u pieršy raz. Pačaŭ ułazić u pieršyja pazyki, kab prosta žyć, tady ja nie pracavaŭ. Mnie zdavałasia, što možna pieryjadyčna vyjhravać i nie chadzić na pracu», — kaža chłopiec.
«Mnie pazyčyli 1500 rubloŭ. 800 rubloŭ addaŭ doŭhu, astatniaje — prajhraŭ»
Ihar pryznajecca: jon zaŭsiody byŭ emacyjnym i ŭraźlivym, bajaŭsia krytyki i niaŭdač.
«Z-za nizkaj samaacenki było składana pracavać. Lubaja krytyka ŭsprymałasia jak bol. U 2021 hodzie, jak syšoŭ z pracy, mnie było vielmi strašna kudyści ŭładkoŭvacca. Zdavałasia, što ja nie taki, jak usie, ja horšy za ŭsich i mianie buduć asudžać. Krytyki ja bajaŭsia bolš za mahčymaść zastacca biez pracy na vulicy», — piša jon.
U niejki momant, pavodle jaho viersii, hulnia stała sposabam uciačy ad stresu.
«Ja hulaŭ i hulaŭ. Ale na sumy 100‑200 rubloŭ. Tak było da kanca 2022 hoda», — zhadvaje Ihar.
U vieraśni 2022 hoda jaho siabra (jašče na toj momant) pačaŭ patrabavać viarnuć pazyku, pahražaŭ źviarnucca ŭ sud. Chłopiec pryznaje: zamiest taho, kab uładkavacca na pracu, jon pačaŭ pazyčać u inšych ludziej, kab viarnuć doŭh siabru.
«Majo nyćcio dapamahło sabrać hrošy. Mnie pazyčyli 1500 rubloŭ. 800 rubloŭ addaŭ doŭhu, astatniaje — prajhraŭ», — raspaviadaje Ihar.
Mienavita tady ŭ jaho źjaviłasia ideja hulać pa bujnych staŭkach. Kali chłopiec usio prajhraŭ — zdaryŭsia pieršy niervovy zryŭ, jon pačaŭ sam siabie bić i drapać, kab vyjści z hetaha stanu.
Zaležnaść pastupova macnieła. Pavodle jaho słovaŭ, asensavańnie prablemy pryjšło ŭ pačatku 2023 hoda. Jon sprabavaŭ spynicca, uładkavaŭsia na pracu, ale jak tolki na kartcy źjaŭlalisia hrošy — znoŭ išoŭ hulać i ŭsio prajhravaŭ. Kali prajhryvaŭ, zdarałasia panika.
«Ja zryvaŭsia na kalehach. Davodziŭ rodnych da śloz», — apisvaje Ihar.
Jon sprabavaŭ abmiežavać siabie: prasiŭ banki błakavać apłaty, źviartaŭsia ŭ padtrymku servisaŭ anłajn-kazino, kab jaho tam błakavali, ale praciahvaŭ zryvacca i znachodziŭ sposaby hulać dalej.
U 2023 hodzie, pavodle jaho słoŭ, daŭhi vyraśli, a asnoŭnaja praca i padpracoŭka fatohrafam užo nie pakryvała straty. Tady źjaviłasia ideja pradavać abaniemienty na fotasiesii zahadzia — kab chutka atrymać hrošy i zakryć daŭhi.
«Dumaŭ, što ŭsio addam»
Ihar śćviardžaje: pieršapačatkova jon raźličvaŭ sapraŭdy adpracavać fotasiesii i addać daŭhi. Jon skłaŭ niedarahija pakiety pasłuh i pačaŭ pradavać ich u roznych haradach, u asnoŭnym u Breście i Minsku. Da viasny 2024 hoda jon pierastaŭ hulać, ale adnojčy jamu na kartku pryjšło 350 rubloŭ za fotasiesiju, i jon sarvaŭsia.
«Ja vieryŭ: zaraz vyjhraju, viarnu ŭsio i budu žyć narmalna. Ale prajhravaŭ», — raspaviadaje jon.
Usie hrošy znoŭ išli ŭ kazino. Zdymki pieranosilisia, admieny nazapašvalisia. Ludzi pačali patrabavać viartańnia srodkaŭ. Ihar šukaŭ novych klijentaŭ, znoŭ pazyčaŭ, skardziŭsia na žyćcio i prasiŭ dapamohi ŭ sacsietkach, štości jašče fatahrafavaŭ — ale, pa jaho słovach, heta było niavyhadna.
Sam Ihar pryznaje: u niejki momant jon užo nie moh spynicca.
«Ja razumieŭ, što nie viartaju hrošy, i bajaŭsia zajaŭ u milicyju. Ale tady ŭžo nie byŭ zdolny adkazvać za ŭsio racyjanalna. Ja hulaŭ sutkami, moh nie jeści i nie pić. Ruki pastajanna byli zabintavanyja ad šramaŭ, jakija ja sabie nanosiŭ padčas niervovych zryvaŭ», — piša jon.
Na adzin miesiac jon zdoleŭ prypynicca, ale paśla svarki ź dziaŭčynaj jaho znoŭ paciahnuła da hulniaŭ. Jon praciahvaŭ pradavać abaniemienty i ŭsie hrošy ŭmomant prajhravaŭ.
Zatrymańnie
Viasnoj 2025 hoda da jaho pryjšli supracoŭniki milicyi.
«Serca ŭ piatki. Ja dumaŭ, što mianie buduć sudzić za niavypłatu hrošaj», — zhadvaje jon.
Paśla zatrymańnia, pavodle jaho słoŭ, doma adbyłasia scena, jakuju jon nazyvaje pierałomnaj: Ihar upaŭ na padłohu, płakaŭ i nie moh havaryć, u hety momant maci abniała jaho i skazała, što ŭsio budzie dobra.
«U toj momant ja ŭpieršyniu adčuŭ siabie patrebnym», — piša jon.
Na sudzie Ihar pryznaŭ vinu. Abvinavačańnie było pa artykule ab zaviedama nievykananaj pasłuzie. Sud pryznačyŭ dva hady abmiežavańnia voli biez nakiravańnia ŭ papraŭčuju ŭstanovu — chatniuju chimiju.
Paśla hetaha Ihar źviarnuŭsia da psichaterapii, pačaŭ prymać leki i sprabavać adnaŭlać žyćcio. Jon kaža, što ź viasny 2025 hoda nie hulaje i sprabuje pracavać — uładkavaŭsia na zavod, dzie pracavaŭ pa 12 hadzin i słuchaŭ aŭdyjaknihi, pačaŭ chadzić u spartovuju zału. Ciapier uładkoŭvajecca na novuju pracu.
«Zarobak nie pakryje ŭsie daŭhi. Ich šmat. Ale ja chaču addać usio, što zmahu», — piša jon.
U kancy svajoj historyi Ihar dadaje:
«Ja nie apraŭdvaju siabie. Čałaviek pavinien sam uśviadomić prablemu. Prosta chaču, kab z majoj historyi niechta zrabiŭ vysnovy».
Što pišuć u kamientarach
Pad historyjaj Ihara Trykišy ŭ Threads razharnułasia vialikaja dyskusija. Kamientatary padzialilisia na niekalki łahieraŭ: ad žorstkaj krytyki da aściarožnaj padtrymki.
Najbolš hučna hučać hałasy ludziej, jakija nazyvajuć jaho pryznańnie nie raskajańniem, a sprobaj vyklikać spačuvańnie.
Niekatoryja kamientatary pišuć, što ŭ tekście bolš uvahi nadadziena jaho pakutam, čym škodzie, naniesienaj inšym. Jamu nahadvajuć pra adkaznaść i adznačajuć, što «ŭ remisii nie źbirajuć hrošy, a niasuć adkaznaść».
Jość i kamientary ad ludziej, jakija śćviardžajuć, što sami apynulisia siarod paciarpiełych: jany pišuć, što nie atrymali apłačanyja fotasiesii i čakajuć viartańnia srodkaŭ.
«Ja taksama tak i nie zmahła realizavać svoj abaniemient. Vielmi chočacca atrymać svaje hrošy nazad».
Inšaja kamientatarka adznačaje:
«Była tolki adna fotasiesija. A potym padman i adhavorki. A što pa viartańni hrošaj za nierealizavany abaniemient?»
Niekatoryja zadajuć kankretnyja pytańni — ci viadziecca ŭlik daŭhoŭ, kali i ŭ jakim paradku buduć viartać hrošy.
Adnačasova z krytykaj źjavilisia i słovy padtrymki. Niekatoryja dziakujuć za adkrytaść, nazyvajuć pryznańnie važnym i pišuć, što takija historyi mohuć dapamahčy inšym ludziam z zaležnaściu.
Sam Ihar u adkazach na kamientary piša, što viadzie ŭlik daŭhoŭ i sprabuje viartać hrošy pa mahčymaści. Jon taksama adznačaje, što razumieje krytyku i nie raźličvaje na chutkaje prabačeńnie.
Kamientary