Łukašenka pavinšavaŭ narod Polščy z nacyjanalnym śviatam, zaprasiŭšy ŭ Biełaruś
Alaksandr Łukašenka pavinšavaŭ narod Polščy z Dniom niezaležnaści.
«U hety niaprosty čas asabliva adčuvalna ŭsprymajucca kaštoŭnaści suvierennaści dziaržavy i svabody naroda, jaki stvaraje svaju budučyniu na asnovie nacyjanalnaha samaŭśviedamleńnia, histaryčnaj mudraści i padtrymki ŭzajemapavažlivych adnosin», — havorycca ŭ vinšavańni.
Łukašenka pierakanany, što palaki bačać i dobra razumiejuć značnaść mižčałaviečych kantaktaŭ i supracoŭnictva ź Biełaruśsiu, siabroŭstva i davieru, zachavańnia ahulnaj chryścijanskaj i kulturnaj spadčyny.
«Dobrasusiedstva — naš biascenny dar, jakim pry lubych abstavinach nie varta ryzykavać: zamykać miežy i stavić pad pahrozu nacyjanalnuju biaśpieku, — padkreśliŭ Alaksandr Łukašenka. — Mienavita tamu Minsk, demanstrujučy prychilnaść pryncypam mirnaha suisnavańnia, uvioŭ biaźvizavy paradak ujezdu dla žycharoŭ šerahu jeŭrapiejskich krain, čym užo skarystalisia bolš za 120 tys. polskich hramadzian».
Jon pažadaŭ narodu Polščy zhody, biazvobłačnaha nieba i ŭpeŭnienaści ŭ zaŭtrašnim dni, a taksama zaprasiŭ usich u haścinnuju Biełaruś.
Tradycyjna Łukašenka vinšuje narody toj ci inšaj krainy, ale nie «niedružalubnaje kiraŭnictva».
«Maje śpinahryzy sa mnoj». Cichanoŭskaja raskazała, što ŭžo vybiraje dla dziaciej škołu ŭ Varšavie12
Kamientary