Pamior paet, nastaŭnik, historyk i krajaznaŭca Viktar Vabiščevič. Jon pamior pa darozie ŭ rodnuju viosku. Pra jaho śmierć paviedamili ŭ sacsietkach znajomyja. Paet, historyk, piedahoh, daśledčyk i ščyry prychilnik rodnaha słova, jon pakinuŭ paśla siabie bahaty litaraturny i aśvietnicki śled.
Viktar Vabiščevič naradziŭsia ŭ 1960 hodzie ŭ vioscy Rubiel na Stolinščynie.
Viktar navučyŭsia čytać u čatyry hady, u škole vučyŭsia dobra, Rubielskuju siaredniuju škołu skončyŭ z załatym miedalom, skončyŭ histaryčny fakultet BDU z čyrvonym dypłomam.
Svaju prafiesijnuju dziejnaść pryśviaciŭ nastaŭnictvu — vykładaŭ historyju i mastackuju kulturu, padtrymlivajučy luboŭ da biełaruskaj litaratury i kultury.
U druku debiutavaŭ u 1977 hodzie, ale pieršaja kniha — zbornik «Čorny bol» — vyjšła ŭ 2003-m. Nastupnyja knihi — «Kachaju i lublu» (2006) i «Uražańnie» (2009) — zaśviedčyli hłybiniu jaho mastackaha myśleńnia i addanaść paetyčnamu słovu.
Viktar Vabiščevič šmat zrabiŭ i jak litaraturaznaŭca: daśledavaŭ tvorčaść biełaruskich kłasikaŭ, udzielničaŭ u padrychtoŭcy navukovych i krajaznaŭčych vydańniaŭ, byŭ siabram Sajuza biełaruskich piśmieńnikaŭ.
Jaho tvorčaść i žyćcio byli prasiaknuty pavahaj da minułaha, imknieńniem da duchoŭnaj hłybini i viernaściu rodnamu Paleśsiu.
Ciapier čytajuć
Stali viadomyja žachlivyja abstaviny śmierci byłoha vučonaha sakratara Instytuta historyi. Jamu było 45 hadoŭ34
Stali viadomyja žachlivyja abstaviny śmierci byłoha vučonaha sakratara Instytuta historyi. Jamu było 45 hadoŭ
Jaje nie chacieli brać u muzyčnuju škołu, a ŭ 14 jana syhrała ŭ Karniehi-chole ŭ Ńju-Jorku. Biełaruskaja skrypačka — pra žyćcio ŭ Łondonie, zarobki i čym skrypka Stradyvary za 14 miljonaŭ jeŭra adroźnivajecca ad zvyčajnaj1414
Kamientary