Delehatu KR Kamisaravu zabaranili padychodzić bližej, čym na 100 mietraŭ, da svajoj byłoj susiedki Paciomkinaj

Karyna Paciomkina raskazała «Našaj Nivie», što da Alaksandra pryjechała palicyja, i jon padpisaŭ zabaronu nabližacca da jaje.

Taksama jamu zabaroniena prychodzić na pracu da žančyny — tudy taksama dasłali papieru:

«Skazali nie bajacca. Kali što, adrazu telefanavać u palicyju. A kali ja zasialusia ŭ pastajannaje žyllo, to mnie pryznačać śledčaha pa spravie.

Mianie adrazu papiaredzili, što da suda sprava moža nie dajści, uličvajučy ŭsie niuansy. Ale sudzicca z Alaksandram mnie niepryncypova. Hałoŭnaje, što ŭ palicyi hety vypadak zafiksavany.

Kaardynacyjnaja rada ŭ adkaz sabrała niejkuju pracoŭnuju hrupu pa etycy i niešta tam vyrašaje. Ahułam tam adbyŭsia aniekdot — mnie znajomaja dasłała skrynšot, vidać, z zakrytaha čata niejkaj z frakcyj KR. I tam jość žančyna i ad jaje kamientar. Tam napisana amal litaralna: «takoje ŭražańnie, što Kamisaraŭ biŭ pa hałavie Paciomkinu i kryčaŭ — ja člen KR». I smajliki kłoŭna.

Ja ŭvohule vypała ŭ asadak, jak ubačyła, što žančyna ŭ skazie, dzie słova «biŭ», moža śmiajacca. I što vy dumajecie? Padklučajusia ja ŭ hetu kamisiju pa etycy, a tam hetaja ž žančyna! Ja im kažu: «Vam narmalna, što siarod prysutnych čałaviek, jaki dzień tamu publična śmiajaŭsia z hetaj situacyi»?

Jana ŭ adkaz kaža: «Takoha nie było». Ja kažu: «Nie prymušajcie mianie spuskacca na dno i pakazvać hety skryn». Ja chacieła prosta, kab jana viedała, što jana toje viedaje.

Skončyłasia kamisija, i što vy dumajecie? Jany abmiarkoŭvali, jak być ciapier? Nie! Jany abmiarkoŭvali toje, chto ž Paciomkinaj adpraviŭ toj harotny skryn.

KR jašče prapanavaŭ nam vočnuju staŭku — kštałtu jahonyja słovy suprać maich. Ja im skazała, što tolki z palicyjaj ci jurystam. Dyj sam Kamisaraŭ takoha zrabić nie moža pa zakonie. Nie viedaju, jak im takoje ŭ hałavu pryjšło.

Karaciej. Zmahacca ŭ našym hramadstvie z hvałtam — heta jak zmahacca z pavietranymi młynami. Bolšaść ludziej prosta nie razumieje što takoje «suprać hvałtu».

Kamisaraŭ, praŭda kažučy, małajčyna, što nijak sa mnoj nie kantaktuje — ja jaho i tak dastatkova spałochałasia.

A sama ja ciapier bolš skancentravanaja na ŭłasnym zdaroŭi i ŭłasnych spravach».

Hetuju infarmacyju paćvierdziŭ i Alaksandr Kamisaraŭ:

«Da mianie pryjazdžała palicyja, dali padpisać papieru, što da Karyny na 100 mietraŭ nielha padychodzić. I na hetym usio, ničoha nie pytalisia, nie było ni dopytu, ni apytańnia.

Siońnia mianie vyklikali ŭ palicyju. Jany pytalisia pra toje, ci ja zrazumieŭ patrabavańni palicyi — nie nabližacca da Karyny, nie chadzić da jaje na pracu i nie kantaktavać ź joj. I ŭsio, bolš ničoha nie adbyłosia».

• 0
• 0
• 2
• 18
• 0
• 2
• 1
• 0