«Moj śvietapohlad absalutna nie źmianiŭsia». Palityk Viktar Karniejenka staŭ sadavodam i ramieśnikam

— Ciapier ja na piensii, žyviom z žonkaj u svaim pryvatnym domie ŭ Fanipali, — kaža Viktar Karniejenka. — Pierajechali siudy davoli daŭno — u 2007 hodzie.

U Homieli ŭ mianie i mamy byli kvatery, lecišča, haraž. Usio heta my pastupova pradali, nabyli ŭčastak u Fanipali i pabudavali dom.

— Sami budavali?

— Biezumoŭna. Kali kupili ŭčastak ziamli, jon byŭ absalutna pustym. Pry hetym dziejničaŭ davoli strohi zakon — učastak 15 sotak byŭ nie vielmi darahi, ale pabudavać dom treba było za dva hady. Paśpieli. Nieruchomuju majomaść u Homieli pastupova pradavali, a srodki ŭkładvali ŭ budoŭlu.

Pavialičyć

— Ci vialikaja ciapier haspadarka? Na vašych zdymkach usio vyhladaje pryhoža…

— Jość aharod i sad — bolš ničoha. Byŭ sabaka, ale ciapier zastalisia tolki katy.

Heta druhi sad u maim žyćci, jaki ja pasadziŭ. U sadzie kala 20 sadovych i dekaratyŭnych drevaŭ. Čornaja sasna, tuja, kitajski jadłoviec «Strykta», roznyja kusty…

Rastuć maliny, parečki, kiził, kitajski limońnik, ablapicha i bružmiel. Pasadziŭ 28 kustoŭ bujakoŭ. Taksama ŭ sadzie jabłyni, hrušy, cudoŭnaja čarešnia, ślivy i abrykosy. Maje siabry pamiatajuć smak damašnich abrykosaŭ, jakija ja prynosiŭ u ofis Abjadnanaj hramadzianskaj partyi.

— Niešta pradajacie z taho, što vyroščvajecie?

— Ničoha. Była sproba vyroščvać rasadu na prodaž, ale akazałasia, što sprava heta vielmi kłapatlivaja. Dy i kankurencyja ŭ hetaj śfiery davoli vysokaja, u Biełarusi isnuje cełaja industryja.

Ale ŭ nas aharod zajmaje ŭsiaho paŭtary sotki, što tut pradavać? Inšaja sprava, što časam bulbu, naprykład, prosta razdajom blizkim i navat dobrym znajomym. Naturalna, što my z žonkaj 400—500 kiłahramaŭ bulby, jakuju źbirajem, nie źjadzim, tamu častujem inšych uradžajem.

Ale pa sadavinu i harodninu ŭ mahazin chadzić nam nie treba. Navat na zimu jahady zamarožvajem, a zimoj jany jak znojducca!

Pavialičyć

I chaču skazać, što haspadarkaj i aharodam my zajmajemsia nie tolki ciapier, kali ja pajšoŭ na piensiju. Heta nie tak ciažka, jak padajecca. Adzinaje, što ŭ hetym hodzie, kali niama daždžoŭ, treba było vielmi šmat palivać aharod.

Chacia, ščyra skažu, ja vykarystoŭvaju peŭnyja technałohii. Naprykład, usie hradki rablu pa mietadzie amierykanskaha ekśpierta pa ziemlarobstvie Džekaba Mitłajdera.

— Viadoma, što vy jašče i ramieśnictvam zajmajeciesia…

— Tak, biez prablem mahu zrabić, naprykład, areli, sadovy stoł ci kresła, padstaŭki dla abutku, niejkija inšyja vyraby z dreva. Ja zarehistravany ramieśnikam, płaču padatak i krychu pradaju svaju pradukcyju.

Ale ŭ mianie navat majsterni svajoj niama — na dvare pracuju. Jość, praŭda, poŭny nabor instrumientaŭ, i heta dapamahaje krychu pavialičyć piensiju. Chacia ciapier ludzi kuplajuć mienš, čym, skažam, try ci čatyry hady tamu, kali ja pačynaŭ hetuju spravu.

A tut jašče z 1 lipienia ŭvodziacca novyja praviły dla ramieśnikaŭ. Raniej ja płaciŭ dźvie bazavyja vieličyni ŭ hod — i na hetym usio. A zaraz treba budzie štomiesiac trymać spravazdaču, płacić padatak na prafiesijnuju dziejnaść, tamu nie vyklučana, što bolš ramieśnictvam zajmacca nie budu. Biezumoŭna, praciahnu amatarskuju dziejnaść dla siabie i blizkich, ale svoj maleńki biznes, mahčyma, spyniu.

Pavialičyć

Pavialičyć

— Ad hramadska-palityčnaha žyćcia vy ŭžo całkam adyšli?

— Jašče ŭ 2018 hodzie, kali pajšoŭ na piensiju, skazaŭ, što spyniaju hramadska-palityčnuju dziejnaść. I patłumačyŭ, što heta aznačaje, što nie budu ŭvachodzić ni ŭ jakija rady, centry i kamitety. Nie budu ničoha kaardynavać i ŭznačalvać, a taksama nie budu vyłučacca ŭ deputaty, prezidenty i hetak dalej. Ale kali niekamu patrebna maja parada, kali jana kamuści budzie karysnaja, to ja nie suprać padzialicca dośviedam.

Ciapier ja razumieju, što nie pamyliŭsia, kali pakinuŭ palityku. Usiamu jość pačatak — i ŭsiamu pavinien być kaniec. Tym bolš, što ŭžo hučali słovy, kab «staryja palityki nie błytalisia pad nahami».

Mnie 66 hadoŭ, moža być, ja i nie taki stary, ale kali ŭličyć staž, jaki ličycca z 1987 hoda, to ŭžo i bahata.

— Ale sočycie za tym, što adbyvajecca apošnim časam u krainie i ŭ śviecie?

— Zrazumieła, što moj śvietapohlad absalutna nie źmianiŭsia. Ja adsočvaju ŭsie padziei, u mianie, jak i va ŭsich nieabyjakavych ludziej, taksama balić duša za Biełaruś. Ale moj upłyŭ na ŭsie hetyja palityčnyja pracesy ciapier minimalny.

• 27
• 0
• 3
• 1
• 1
• 3
• 2
• 0