«U našaj škole nie falsifikavali»: advažnuju nastaŭnicu ź Biełaaziorska zatrymali na ŭroku pad płač školnikaŭ
Nievialiki — na 11 tysiač, — Biełaaziorsk, na tym tydni šakavała historyja zatrymańnia miascovaj nastaŭnicy Taćciany Bryč.
Žančyna ŭžo 24 hady vykładaje ruskuju movu i litaraturu ŭ rodnaj škole №3, jakuju sama ž niekali i skončyła.
I tut pa jaje milicyja pryjšła prosta na ŭrok, kali Bryč vykładała dziesiacikłaśnikam. Pryčyna — narodny artykuł 23.34, užo nie pieršy dla žančyny, ale pieršy — z takim zatrymańniem. Niekatoryja dzieci, nazirajučy situacyju, płakali.
Hrošy na pieršy štraf u svoj čas Bryč sabrali kalehi, a paśla druhoha zatrymańnia, kali čałaviek prosta źnik, pa horadzie prajšła chvala salidarnaści, u jakuju ŭklučylisia mnohija vučni Bryč.
Pakul try dni jaje trymali ŭ izalatary da suda, vypuskniki sprabavali vyśvietlić, čamu zatrymlivajuć nastaŭnikaŭ, i zrabili dla jaje dušeŭnuju fotasiesiju z płakatami.
Paśla suda, na jakim Bryč atrymała 10 bazavych vieličyń štrafu, žančyna raskazała «Našaj Nivie», čamu aktyŭničaje ŭ Biełaaziorsku i čamu tam kašmarać ludziej.
«My ŭ pratesnym ruchu ad samaha pačatku: vychodzili na akcyi, u łancuhi salidarnaści, ale potym pačali cisnuć, pasypalisia pratakoły. Simvolika i łozunhi źnikli, ale niekatoryja nieabyjakavyja ludzi źbiralisia na płoščy ŭ takim farmacie: siadziem na łavy, voźmiem čaju, piečyva, siadzim i havorym.
25 listapada ŭ adnoj z našych siabrovak byŭ Dzień narodzinaŭ, jana pryniesła tort. Pryjechała milicyja, patrabavała razyścisia, ale my im: «Aj, nadakučyli ŭžo, adčapiciesia, u vas niama zakonnych padstavaŭ nas vyhaniać». Jany niejki čas pastajali z nami, potym źjechali, ale viarnulisia i skazali, što pačnuć zatrymańni. My razyšlisia.
Na nastupny dzień na tym miescy dvoje čałaviek atrymali pratakoły. A voś užo ŭ piatnicu pačałasia sapraŭdnaja abłava na tych, chto byŭ 25-ha.
Da žančyny, jakaja pracuje piedahoham u centry tvorčaści, pryjšli prosta na rabotu. Kaža, kalidor byŭ čorny ad supracoŭnikaŭ — adnu krochkuju žančynu dźvie mašyny pryjechała zatrymlivać.
A jany heta śpiecyjalna robiać, kab zatrymać u piatnicu i trymać vychodnyja ŭ izalatary da suda. My heta zrazumieli, i źnikli, tak by mović. U piatnicu-subotu šukali ŭsich, ale mała kaho znajšli. Navat daktary miascovyja — dva stamatołahi, — chavalisia.
A voś užo ŭ paniadziełak pryjšli pa mianie.
Ja viedała što pryduć, ale nie dumała što tak: zabirali z uroka ŭ 10-m kłasie, u 9:20 jany pryjšli.
Adzin supracoŭnik z dyrektaram, — dyrektar skazała, kab ja pieradała usie materyjały, — paviali mianie ŭ moj kabiniet. Supracoŭnik jašče tak staŭ, nibyta bajaŭsia što ja ad jaho ŭciaku, skoknuŭšy praz akno.
Dziesiacikłaśnicy nie zrazumieli, što adbyvajecca, a siamikłaśniki zrazumieli i napałochalisia, niekatoryja płakali.
Kali ja apranułasia, mianie pavieźli ŭ maju kvateru, pašukali niešta tam, ničoha nie znajšli. Potym supracoŭnik źjeździŭ, vidać, da prakurora, uziaŭ jašče adnu sankcyju, i pavieźli ŭžo na miesca faktyčnaha pražyvańnia z mužam, zabrali sistemny błok i adpravili mianie ŭ izalatar.
Nastupny dzień — budni, mahli sudzić, ale ničoha nie adbyvałasia. Na nastupny — taksama nie, stała zrazumieła, što buduć trymać 72 hadziny.
Dy jašče ŭručyli adzin pratakoł pa 23.4 — «niepadparadkavańnie». Jak ja zrazumieła — heta kab była nahoda zvolnić mianie z raboty.
Na sudzie ja atrymała štraf i vyjšła na svabodu, dačka pakazała mnie ŭsio toje, što nakreatyvili maje vučni.
Viedajecie, ja nie škaduju ni pra što.
Navošta mnie heta? Pačniem z taho, što našaja škoła №3 Biełaaziorska — nie zaplamiła siabie falsifikacyjami. U pratakole była pieravaha Cichanoŭskaj bolš čym u dva razy.
Ja ŭ hetaj škole vučyłasia, 24 hady tamu ja pryjšła siudy pracavać. Heta nie praŭda, što ŭsie nastaŭniki — falsifikatary.
Mnie sumleńnie nie dazvalaje mirycca z usioj hetaj chłuśnioj, da jakoj dadaŭsia i hvałt. Jak vykładčyk litaratury moža na heta spakojna hladzieć?
Napeŭna, hetaja sistema mianie ciarpieć nie stanie i pazbavicca, ale ja pazmahajusia za toje, kab nie dać siabie prosta zvolnić.
U mianie padtrymka nievierahodnaja i siarod kalektyva, i ŭ cełym u horadzie».
Kamientary