Viadomy biełaruski piekar pierajechaŭ pracavać u Vilniu: «U Biełarusi ciabie zahaniajuć u kut»
Užo vosiem miesiacaŭ Kastuś Łarkoŭ žyvie i pracuje ŭ stalicy Litvy. Na Radzimie byvaje niekalki razoŭ na miesiac. Novy hod piekar sustreŭ u Minsku razam sa svaimi siabrami. Pierad jaho adjezdam my pahutaryli pra toje, jak jamu žyviecca i pracujecca ŭ Vilni, ci nie škaduje, što źjechaŭ, i ci źbirajecca viartacca.
Słava znajšła Kastusia, jašče kali jon pracavaŭ na chlebazavodzie ŭ Vierchniadźvinsku. Jamu zamaŭlali karavai na śviaty i ŭračystaści, viasielli, padčas pryjezdu ŭ rajon važnych haściej. Piekar svaju spravu viedaje i lubić, u kožny karavaj układvaje dušu i kožnamu imkniecca nadać simvaličnaść, tamu chutka da jaho pačali źviartacca nie tolki z usioj Biełarusi, ale i z zamiežža.
«Vierchniadźvinsk treba było kidać, bo dalej nie było kudy raści, — tłumačyć piekar. — Heta adziny chlebazavod u horadzie, i ja adpracavaŭ na im 16 hadoŭ. Byli peŭnyja pieraściarohi, što pakidaju rodnuju chatu, baćkoŭ, ale jechaŭ z entuzijazmam».
Spačatku Kastuś nakiravaŭsia ŭ Minsk, dzie amal hod zahadvaŭ piakarniaj u supiermarkiecie.
«Paśla taho jak ja pierajechaŭ u Minsk, na zavodzie ŭ Vierchniadźvinsku zastavałasia pracavać dziaŭčyna, jakaja dobra rabiła karavai. Adnak praz hod i jana pierabrałasia ŭ biełaruskuju stalicu, — dadaje admysłoviec. — Peŭna, heta praz małyja zarobki. Kali b žyćcio było dobraje, nie dumaju, što chtości b źjazdžaŭ».
U chutkim časie Kastusia zaprasili ŭ Vilniu, dzie jakraz adkryvałasia novaja firma pa vypiečcy pirahoŭ, šukali admysłoŭcaŭ. Umovy byli pryvabnyja, tamu jon pahadziŭsia.
«Zbolšaha padabajecca, adnaznačna lepiej, čym u Biełarusi, dzie sistema zbudavana tak, što ciabie zahaniajuć u kut i ty pry ŭsioj addanaści da pracy nie ŭ stanie vykanać usie patrabavańni da ciabie. U Vilni hałoŭnaja ŭstanoŭka — jakaść. Lepš zrabić mieniej, ale jakaśniej. Heta taksama i moj pryjarytet», — raspaviadaje admysłoviec.
Pracuje Kastuś unačy, prychodzić kala 22 ci 23 hadzin i biarecca za rabotu. Da ranicy ŭsio pavinna być hatova, tamu pracoŭny dzień u jaho zakančvajecca, kali ŭ bolšaści jašče nie pačaŭsia, — u 5-6 hadzin. Praŭda, dyskamfortu jon nie adčuvaje, u Vierchniadźvinsku było toje samaje. U Minsku pracavaŭ udzień, ale zrazumieŭ, što heta dla jaho nie najlepšy hrafik.
«Kali ja pracavaŭ u Biełarusi, u mianie była meta nadać vyrabam uračystaść, bo zvyčajna ja piok ich da niejkaha śviata. U Vilni ja rablu pirahi dla ježy, — adznačaje piekar. — Tut mnie daviałosia hatavać piražki kibinai. Ciesta nahadvaje piasočnaje, ale jano niesałodkaje. Piražki vielmi sytnyja, ich robiać ź miasam, tvarahom, kapustaj. Darečy, vielmi smačnyja. Uvohule, u sensie ježy litoŭcy bolš kapryznyja, čym biełarusy».
Tak vyhladajuć kibinai.
Pirahi Kastusia ŭ Vilni ceniać, pakupniki pieradajuć jamu pakłony. Užo pačali i zaprašać jaho davać majstar-kłasy.
«Adna žančyna ŭbačyła majo videa ŭ internecie, znajšła mianie ŭ fejsbuku i napisała, — pryhadvaje admysłoviec. — Jak jana była ździŭlenaja, daznaŭšysia, što ja ŭ hetuju chvilinu ŭ Vilni! Zaprasiła mianie dać majstar-kłas, ja nie admoviŭ».
Čužym u Vilni Kastuś siabie nie adčuvaje, vakoł šmat biełarusaŭ. Dźvie dziaŭčyny, što pracujuć pobač ź im, taksama biełaruski. Dy i ŭ mnohich inšych jaho kaleh biełaruskija karani.
Da pierajezdu Kastuś nikoli nie byŭ u Litvie, ale kraina jaho nie asabliva ździviła.
«Litoŭcy žyvuć prykładna jak biełarusy, nie adčuvaju vialikaj roźnicy. Mocna hrašyma nie raskidvajucca, sprabujuć ekanomić, bačna, jak reahujuć na akcyi ŭ kramach, — adznačaje piekar. — Što tyčycca samoj Vilni, to pryjemna ŭraziŭ stary horad, ale spalnyja rajony voka nie paradavali. Padajecca, u Minsku jany vyhladajuć pryvabniej».
Pra Biełaruś Kastuś dumaje, na Radzimu ciahnie i miarkuje, što praź niejki čas vierniecca. Ale na maru adkryć štości svajo hladzić ćviaroza.
«U Biełarusi heta składana, — ličyć admysłoviec. — U Litvie patrabavańniaŭ našmat mienš, heta adčuvajecca, u biurakratyčnym płanie pracavać praściej. U Biełarusi kali i adčynić štości svajo, to ad tvorčaści budzieš daloka. Daviadziecca zajmacca niejkimi papierami, a nie lubimaj spravaj. Heta nie zusim moj varyjant. Kožny dzień abaviazkova pavinien być niejki čas, niejkaja chvilina, pryśviečanaja vypiečcy».
Ciapier čytajuć
Pašparty biełarusaŭ, jakija hałasujuć na vybarach u KR, apracuje kampanija, u jakoj apošniuju ŭciečku vyjavili ŭ 2026-m, a zasnavalniki — rasijanie41
Kamientary