Čały: Mietadołahi — heta siekta. A Mackievič pakazaŭ svaju prafnieprydatnaść u 2020‑m

Bolš za paŭsotni biełarusaŭ uziali ŭdzieł u piacidzionnaj arhanizacyjna-dziejnaj hulni, arhanizataram jakoj vystupiŭ fiłosaf i mietadołah Uładzimir Mackievič. Niekatoryja z udzielnikaŭ z zachapleńniem vykazalisia ab mierapryjemstvie. Hučali słovy «kosmas», «štości niejmaviernaje», «adkryvaje rozum».

Žurnalist Dźmitryj Hurnievič u prahramie «PiK Svabody» paprasiŭ analityka Siarhieja Čałaha vykazać svajo mierkavańnie adnosna «hulni Mackieviča».

«Heta mietadałahičnaja siekta»

Pa słovach Čałaha, jon by nikoli nie staŭ u takim udzielničać, a svajo mierkavańnie adnosna «mietadałahičnaha hurtka» Mackieviča jon daŭno skłaŭ.

«Heta mienavita siekta mietadałahičnaja, jana maje ŭsie absalutna prykmiety siekty. (…) Jana kaliści była davoli vialikaj, ja asabista viedaŭ mnohich ludziej, jakija prosta ź jaje pacichu vyjšli i pačali žyć svaim ułasnym intelektualnym žyćciom. I zastałosia tam prykładna dva z pałovaj čałavieki. (…) Heta pastupova syšło na ništo, a ciapier voś jon apynuŭsia tut. Ja tak razumieju, vidać, čałaviek ničoha inšaha nie ŭmieje i davaj pradavać usio toje ž staroje i niepracoŭnaje na novy ład», — davodzić analityk.

Analityk nahadvaje, što vytoki padobnych «hulniaŭ» lažać u maskoŭskim mietadałahičnym hurtku Hieorhija Ščadravickaha. Heta byŭ «pradukt myśleńnia savieckich intelihientaŭ», jakija, pa słovach analityka, «dobra ŭ navucy i ŭ pieradavym krai ni fiłasofii, ni (…) ŭ pryrodaznaŭčych navukach nie raźbiralisia».

«Ideja zaklučałasia ŭ tym, kab stvaryć z dapamohaj hetych tajemnych viedaŭ niejki orden, siektu (…) ludziej, jakija vałodajuć hetymi viedami, kab jany pastupova pranikali, zapaŭniajučy saboj roznyja struktury i dziaržkiravańnia, i pryvatnych karparacyj, i hetak dalej. I tym samym pastupova pieraŭtvarajučy krainu», — tłumačyć Čały.

Pavodle jaho słoŭ, mietadołahi bačać siabie «prahresarami» (termin Struhackich), jakija pavinny kiravać «niedaraźvitymi cyvilizacyjami». Pry hetym jany nie pretendujuć na publičnuju ŭładu, a žadajuć być «aktarami» — tymi, chto raić i manipuluje za kulisami.

«Takaja voś ideja, jana ŭ tym liku dla KDB prosta i raspracoŭvałasia, što, maŭlaŭ, nasamreč nie važna, chto budzie palitykami, vy ŭsio roŭna budziecie ŭsim kiravać», — davodzić Čały.

Pa słovach analityka, udzielniki padobnych hulniaŭ traplajuć u pastku «suzaležnaści». Hałoŭnym instrumientam jon nazyvaje intelektualny cisk i vykarystańnie vydumanaj terminałohii, jakaja stvaraje iluziju elitarnaści.

«Uładkavana jano vyklučna jak zvyčajnaja tatalitarnaja siekta. Intelektualny hvałt pravadyra. (…) Jość prosta śpiecyfičny psichatyp ludziej, jakija traplajuć u hetyja siekty. A tam samaje važnaje — heta adnosiny suzaležnaści. To-bok tabie pradajecca iluzija (…) taho, što jość viedy dla ŭtajamničanych, i kali ty da ich nablizišsia, ty aŭtamatyčna budzieš kruciejšym, lepšym, hłybiej razumieć», — kaža analityk.

Jon zaŭvažaje, što kali ŭdzielnikaŭ «hulni Mackieviča» prosiać kankretyzavać, što mienavita jany daviedalisia, tyja nie mohuć vydać ničoha źmiastoŭnaha.

Pavialičyć

«Mackievič — samazvaniec»

Sam Uładzimir Mackievič ličyć mierapryjemstva paśpiachovym. Pavodle jaho słoŭ, hulnia vykanała rolu fasilitatara, padšturchnuŭšy ludziej, jakija raniej nie kamunikavali, da sumiesnaj pracy. Fiłosaf śćviardžaje, što paśla hulni ŭžo sfarmavalisia jak minimum try novyja hrupy, jakija buduć realizoŭvać sumiesnyja startapy.

Siarhiej Čały, adnak, nastrojeny skieptyčna. Jon źviartaje ŭvahu na toje, što pieršapačatkova ŭ jakaści vyniku abiacałasia raspracoŭka «stratehii transfarmacyi Biełarusi». I heta adpaviadaje ideałohii ŭdzielnikaŭ padobnych «siektaŭ» — «my zrobim niešta takoje, što pastavić nas aŭtamatyčna vyšej za ŭsich i ŭsie pavinny nas słuchacca».

Pavodle Čałaha, Mackievič isnuje ŭ dvuch modusach: albo prypisvaje sabie stvareńnie ŭsich paśpiachovych pracesaŭ, albo staić u pozie «praroka», jakoha nichto nie słuchaje.

«Ale prablema zaklučajecca ŭ tym — i heta voś dla mianie nasamreč samaje važnaje, što ja b chacieŭ skazać. Ja ździŭleny, čamu ludzi naohuł jaho słuchajuć, tamu što Mackievič (…) ni fiłosafam, ni mietodałaham nie jość», — davodzić Čały i śćviardžaje:

«Hetyja samyja ščadravicianie, jany ž jak lubaja siekta, vielmi staranna viaduć rejestr, chto typu źjaŭlajecca «aŭtaryzavanym mietadołaham». Typu, chto sapraŭdy lekcyi Ščadravickich naviedvaŭ, chto tam siertyfikat atrymlivaŭ. Tam niama nijakaha Mackieviča ŭ hetym śpisie. To-bok jon jašče i samazvaniec u hetym pytańni».

Praciahvajučy krytyku Mackieviča, Čały nahadvaje, što ŭ 2020 hodzie fiłosaf pakazaŭ «svaju poŭnuju prafnieprydatnaść». U razhar pieradvybarčaj kampanii, kali «i Babaryka ŭžo byŭ, i Cichanoŭski ŭžo byŭ, i Capkała. Užo byli vielizarnyja čerhi ludziej, jakija stajali ŭ čarzie zapisvacca ŭ inicyjatyŭnyja hrupy ci stavili podpisy za vyłučeńnie», Mackievič «da apošniaha vystupaŭ za bajkot, tamu što jamu miesca nie znajšłosia».

«Treba było ŭstać ubaku i ŭ pozie praroka kazać: «Čamu mianie nichto nie słuchaje?». I tolki kali čałaviek ryzykavaŭ apynucca poŭnym (…) marhinezam, jon nieachvotna skazaŭ: «Nu dobra, čort z vami».

To-bok čałaviek ni chrana nie zrazumieŭ u tym, što ŭ hetych padziejach adbyvałasia. Ź jakoha pierapudu jon vyrašyŭ, što jon zaraz maje prava, nie zrabiŭšy pracu nad svaimi ŭłasnymi pamyłkami, vučyć inšych? Voś i ŭsio. Nu ja prosta admaŭlaju jamu ŭ hetym pravie», — vostra kamientuje Čały.

Jakija vyniki hulni?

Uładzimir Mackievič zajaŭlaje, što vynikam hulni stała «paŭstańnie jadra ludziej», jakija buduć realizoŭvać napracavanaje. Čały ž bačyć u hetym tolki banalnuju sacyjalizacyju.

«Vynik dastatkova tryvijalny. My z taboj jaho sami vydatna viedajem u tym sensie, što jość taki biełaruski fienomien: ludzi ŭ vočy značna bolš vietlivyja, čym za vočy. (…)

Ludzi, jakija sralisia pamiž saboj, nie nazirajučy adzin adnaho, apynulisia ŭ adnym miescy, i raptam vyśvietliłasia, što jany pačali razmaŭlać pamiž saboj niejak vietliva. I akazałasia, što nie takija ŭžo ŭ ich tam surjoznyja razychodžańni ci štości jašče, ci naadvarot heta prosta ŭklučyłasia voś heta voś biełaruskaje, što ŭ vočy my tak nie kažam, my tolki za śpinaj adzin adnaho haŭnom kidajemsia.

Heta banalny vynik, dla hetaha nie patrebny nijaki dvanaccacihadzinny intelektualny hvałt, jaki źjaŭlajecca važnaj častkaj vučeńnia hetaj siekty. (…)

Heta možna było dakładna hetak ža hetych ludziej sabrać na jakuju-niebudź asobnuju kanfierencyju i atrymać toj ža samy vynik za mienšyja hrošy biez usialakaj hetaj ptušynaj movy», — ličyć ekśpiert.

• 59
• 0
• 8
• 6
• 2
• 1
• 0
• 0