«Pryhažun. Jašče bolš staŭ padobny da prynca». U tyktok nahnali botaŭ, jakija raschvalvajuć pryhažość Mikałaja Łukašenki
Nahodaj stała jaho abłysieńnie.
Pad rolik u tyktoku, dzie raskazvajecca ab źmienach u vyhladzie Mikałaja Łukašenki paśla jaho źjaŭleńnia na publicy 9 Maja, pryjšli boty.
Jany atrymali zadańnie pisać, što Kola «pryhožy».
Boty ŭ kamientarach zaŭziata zapeŭnivajuć, što, łysiejučy, «Mikałaj staŭ jašče bolš mužnym i pryvabnym», i rekamiendujuć krytykam «zadušycca ad zajzdraści».
«Mužčynu heta nie psuje, a Mikałaj vielmi cikavy i, hałoŭnaje, razumny. Zdaroŭja jamu, sił, ščaścia i dobraha kachańnia», — pišuć boty.
Mikałaja boty nazyvajuć «našym biełaruskim pryncam». Jany śćviardžajuć, što z novaj pryčoskaj jon «jašče bolš staŭ padobny da prynca, pryhažości nie zaćmiš…»
Niechta z karystalnikaŭ navat pravodzić paraleli z brytanskaj manarchijaj: «Prync Uiljam taksama abłysieŭ, ale heta nikolki nie pazbaviła jaho abajalnaści», «Prync Vialikabrytanii taki samy. Što jamu zaminaje chutka stać karalom?»
«I ničoha strašnaha. Pryhožy, razumny, dobry małady chłopiec!!!!!!!! Nie prydumvajcie ŭsialakaj łuchty», «Takoj łuchcie takoje značeńnie nadali», — zaŭvažajuć «abaroncy» ŭ kamientarach.
Taksama aktyŭna prasoŭvajecca dumka pra suviaź łysiny i razumovych zdolnaściaŭ: «Značyć, nie tolki pryhožy, ale jašče i razumny».
«Kab bolšaj prablemy nie było! Vy ničoha nie razumiejecie, heta značyć — vielmi razumny», «Łysieje — značyć, robicca jašče razumniejšy. Usio roŭna pryhožy, razumny chłopiec», «Nu i što? Tolki razumniejšy robicca!!!»
Nie abyšłosia i biez tradycyjnaj dla takich vypadkaŭ zaŭvahi: «Zajzdrościcie moŭčki».
Boty nastojliva rekamiendujuć «nie zajzdrościć, a pracavać nad saboj» i pakinuć u spakoi «cudoŭnaha chłopca», jaki «vielmi vychavany i adukavany».
«Jakim by jon ni byŭ, zaŭsiody budzie pryhažunčykam i razumnym!!!», «Jon byŭ i zastaŭsia pryhožym chłopčykam, na zajzdraść voraham», — śćviardžajuć boty.
Boty ŭpeŭnienyja, što navat biez vałasoŭ Mikałaj zastaniecca pryhažunom i nie pierastanie padabacca publicy.
Akramia taho, maštabna prasoŭvajecca tezis, što Mikałaj lohka zmoža zrabić pierasadku vałasoŭ ci naraścić ich.
«A ciapier heta nie prablema, ciapier naroščvajuć vałasy, i nichto nie zdahadajecca, što ŭ čałavieka jość niejkija niuansy. Tym bolš u jahonym vypadku — heta tolki pstryk palcami, i ŭ jaho budzie šykoŭnaja pryčoska. Tak što nie pieražyvajcie za jaho vyhlad. Hałoŭnaje ŭ inšym, a jon budzie dobraj źmienaj našamu Baćku. Vałasy — heta nie prablema, hałoŭnaje ŭ inšym, i jon pryhažun, naš biełaruski prync Mikałaj», — zapeŭnivaje adzin z botaŭ.
«Čytaju kamienty i razumieju: ceły adździeł pracuje», — trapna zaŭvažaje adzin z realnych karystalnikaŭ. Jaho žart sabraŭ bolš za 200 łajkaŭ.
Kamientary