Biełaruski błohier Uładzimir Sadoŭski napisaŭ zombi-chorar «1813».
Uładzimir Sadoŭski bolš viadomy na prastorach internetu jak aŭtar paśpiachovaha błohu yozas-gubka. Jon paśpiavaje pisać dla ruh.by, kraj.by, tut.by, a taksama zajmajecca krajaznaŭstvam.
Z-pad jaho piara vyjšaŭ pieršy zombi-chorar na biełaruskaj movie, jaki nazyvajecca «1813».
«Šturškom da napisańnia navieły stała kniha «Aŭraam Linkaln: palaŭničy na vampiraŭ», —
raskazvaje Uładzimir. — Paśla pračytańnia hetaha ramana ja padumaŭ, što mahu i sam napisać trešačok ničym nie horšy i pry hetym nie brać hierojaŭ z dalokaj i nieviadomaj Amieryki, a vykarystać svaich, miascovych. Bałazie, historyja u nas bahataja i ŭ joj šmat admietnych asob i postaciaŭ, jakija b mahli zmahacca ź niečałaviečaj navałaj nie horš čym Linkaln. Naprykład, toj ža Michał Kleafas Ahinski.
Miescam dziejańnia naveły «1813» ja vyrašyŭ abrać miastečka Maładečna (tak histaryčna vymaŭlałasia nazva našaha horada Maładziečna) i zamak u jaho vakolicach, jaki kaliści naležaŭ rodu Ahinskich. Ciapier ad taho zamku zastałosia tolki zamčyšča, ale na pačatku XIX stahodździa jon jašče stajaŭ.
Padstavaj dla źjaŭleńnia zombi ja vyrašyŭ uziać padziei vajny 1812 hoda, jakaja prakaciłasia praz našy ziemli vohniennaj chvalaj.
Darečy, jakraz pad Maładziečnam u kancy 1812 hoda adbyłasia adna z apošnich bitvaŭ toj vajny. Miastečka było razburana, a ŭ navakolli zastałosia šmat niepachavanych žaŭnieraŭ.
Pa siužecie Michał Kleafas Ahinski pryjazdžaje ŭ zamak da svajho dziadźki ŭviesnu 1813 hoda. Padčas adnoj z adlih zabityja žaŭniery «Vialikaj armii» Napaleona paŭstajuć z adtałaj ziamli i pačynajuć teraryzavać akruhu.
Ahinski apynajecca ŭ atačeńni mierćviakoŭ i vymušany zmahacca ź niečakanaj navałaj, što apanavała rodny kraj.
Kali ja zadumvaŭ «1813», mnie chaciełasia napisać toje, što ja sam by z zadavalnieńniem pačytaŭ, kali b nie byŭ aŭtaram.
Mnie vielmi padabajecca fantastyka, žachi pra zombi i realnaja historyja. Usio heta ja vyrašyŭ pieramiašać u svaim tekście
i ciapier chaču padzialicca napisanym z šyrokim kołam čytačoŭ».
Aproč navieły «1813», u knihu buduć uklučany niekalki fantastyčnych apaviadańniaŭ Uładzimira Sadoŭskaha, jakija raniej vychodzili ŭ litaraturnych časopisach i zbornikach.
Kab vydać knihu ŭ elektronnym farmacie, Uładzimir, sumiesna z prajektam kniharnia.by zapuskaje kampaniju na kraŭndfandynhavaj placoŭcy ulej.by.
Čamu elektronnaj, a nie papiarovaj?
- Siońnia amal kožny čałaviek maje ličbavuju pryładu - mabilny telefon, płanšet ci rydar.
- Elektronnyja knihi bolš zručnyja dla raspaŭsiudu, ich možna kupić pa ŭsim śviecie litaralna za chvilinu.
- Elektronnaja kniha nie patrabuje vialikich vydatkaŭ, asobnik vychodzić našmat bolš tannym čym papiarovy, da taho ž ich kolkaść nieabmiežavanaja.
Adnak praces padrychtoŭki da vydańnia elektronnaj knihi ničym nie adroźnivajecca ad papiarovaj: redaktura, karektura, viorstka, prysvajeńnie ISBN. Usio heta kaštuje hrošaj. Hrošy na hetyja patreby źbirajucca z dapamohaj kraŭdfandynha, bo sam tekst knihi «1813» napisany i čakaje svajho čytača.
Padrychtoŭkaj elektronnaj knihi, a taksama jaje dalejšym raspaŭsiudžvańniem u internecie budzie zajmacca partał Kniharnia.by.
Kab dać knizie žyćcio, dastatkova pierajści pa spasyłcy i zamović knihu ŭžo ciapier.
Kamientary