«У нас з Шагалам выйшла кніжка ў выдавецтве «Мяне няма». Усім датычным падзякі і віншаванні! А хто ў Празе — заходзьце а 14.05 на прэзентацыю!», — паведаміў у сваім фэйсбуку Сяргей Шупа, які пераклаў успаміны.

Першапачаткова Шагал напісаў мемуары па-руску, але гэты тэкст пазней быў страчаны. У 1925 годзе аўтабіяграфія ўпершыню была апублікаваная на ідышы ў пяці нумарах нью-ёркскага часопіса «Будучыня» (Di cukunft).
Асновай для беларускага перакладу Сяргея Шупы стаў 80‑старонкавы машынапіс, які захоўваецца ў архіве часопіса Di cukunft у Інстытуце яўрэйскіх даследаванняў YIVO ў Нью-Ёрку. Пры падрыхтоўцы выдання таксама ўлічваліся змены і дапаўненні, зробленыя ў часопіснай публікацыі.
Гэты варыянт істотна адрозніваецца ад шырока вядомай французскай версіі аўтабіяграфіі «Маё жыццё», якая выйшла ў 1931 годзе ў перакладзе жонкі мастака Бэлы Шагал. Па словах Сяргея Шупы, ідышскі тэкст 1925 года бліжэйшы да першапачатковай задумы Шагала, тады як французская версія стварае больш прымальны для публікі вобраз мастака і выключае фрагменты, якія маглі выклікаць непажаданае ўражанне.

Зрабіць заказ кнігі можна тут.
Цяпер чытаюць
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра
Каментары