Музыкі Relikt і Уладзь Лянкевіч выпусцілі альбом Filamaty пра таемнае студэнцкае таварыства XIX стагоддзя
Тут сяброўства становіцца асноўнай ніткай, якая трымае людзей разам.
Музычна-паэтычны праект Filamaty выпусціў аднайменны альбом, у якім гісторыя двухсотгадовай даўніны нагадвае сённяшнюю.
За праектам стаяць паэт і музыка Уладзь Лянкевіч, вядомы па Syndrom Samazvanca і TonqiXod, а таксама музыкі Relikt Алесь Дземідзенка, Зміцер Наркевіч і Віталь Макшун. Канцэртная прэм’ера Filamaty адбылася яшчэ ў 2024 годзе на фестывалі «Вершы на асфальце». Цяпер гэтая гісторыя атрымала альбом з сямі кампазіцый. Песні нагадваюць рок-балады з выразнымі гітарнымі партыямі і гісторыямі, якія хочацца даслухаць да канца.
Першым сінглам Filamaty сталі «Пацеркі», якія выйшлі ў лютым 2026 года, а ў чэрвені музыкі прадставілі «Kraj».
Назва Filamaty адсылае да філаматаў — удзельнікаў таемнага таварыства, якое ўзнікла ў Віленскім універсітэце ў 1817 годзе. Сярод іх былі Адам Міцкевіч, Ян Чачот і Тамаш Зан. Маладых людзей аб’ядноўвалі адукацыя, творчасць і жаданне грамадскіх пераменаў. У 1823 годзе пачаліся пераслед і разгром суполкі, яе ўдзельнікаў чакала высылка.
Але ведаць усю гісторыю таварыства, каб зразумець, пра што спяваюць музыкі, не абавязкова. Тут сяброўства становіцца асноўнай ніткай, якая трымае людзей разам і з’яўляецца знакам гонару і прыгажосці: «Плячом да пляча нашае таварыства вісела на шыі жыцця, нібы маністы». Гэта сімвал непарыўнай сувязі: пакуль нітка цэлая, пацеры (людзі) трымаюцца разам.
Потым нітка рвецца: «Парвалі пацеркі, раскаціліся па свеце». У песні «Pacierki» ёсць і камеры, і вымушаныя перамены, і спроба захаваць сувязь пасля таго, як ранейшае жыццё разляцелася на часткі. Для беларускага слухача сёння такая гісторыя можа гучаць вельмі знаёма.
У «Pišaš-čakaješ» гэтая тэма працягваецца праз допыт, цыдулку, перададзеную праз варту, і чаканне вестак здалёк. А «Kraj» прапануе загадку: герой мае шмат імёнаў, перажывае ўдары і знікае, пакінуўшы на беразе ракі плашч. Каго вы ў ім пазнаяце?..
Каментары