«Лакацыя скача па зусім розных месцах, з машынай быў бы піпец». Што кажуць беларусы, якія наведваюць Расію
Што б ні адбывалася ў Расіі, некаторыя беларусы ўсё роўна едуць туды і прывозяць розныя ўражанні — ад недахопу паліва да дрэнных дэсертаў. Сабралі некалькі водгукаў.
Шмат хто з беларусаў адзначае, што ў Расіі цяпер вялікія праблемы з доступам да свабоднага інтэрнэту.
Кацярына Главінская з Мінска, якая ездзіла ў Смаленск, апісвае свае ўражанні словамі «адыходжу ад шоку»:
«Інэт амаль не працуе, толькі 30 дазволеных сайтаў. Добра што паехала цягніком, бо з машынай быў бы поўны піпец. Маршрут не пракладваецца, мая лакацыя скача па зусім розных месцах, і табе трэба кудысьці ад вакзала, а ты зусім не можаш дайсці. Давялося пытацца пра шлях у людзей на вуліцы».
Калі давялося ехаць са Смаленска дахаты, Кацярына ледзь не спазнілася на цягнік: яна збудавала ў навігатары маршрут на вакзал, але ж ён прывёў зусім не туды. Жанчына мела VPN, але і ён не спрацаваў.
Калі карты не працуюць, як перасоўвацца па горадзе? І тут усё не так проста, піша беларуска:
«Пакаталася на трамваях, добра, што іх там толькі чатыры нумары, з іх два асноўныя. Таксі не выклікаць па лакацыі. А стаяць і махаць рукамі ўсім, хто праязджае міма з шашачкамі — такая сабе гісторыя».
Настаўніца Крысціна Губарэвіч дапаўняе карціну:
«Апошнія некалькі прыездаў зрабіліся абсалютна дыскамфортнымі, перастаў працаваць нават роўмінг. Блакаванне дзённае: калі раней па спасылцы прайшоў і блакаванне лёгка знялася, то цяпер увесь час выдае памылку і ў найлепшым выпадку да вечара зможаш зняць абмежаванні.
Да Wi-Fi падключыцца складана, не праходзіць аўтарызацыя. Таксі без інтэрнэту выклікаць складана, званкі з дзясятага разу праходзяць і абрываюцца».
У астатнім, піша Крысціна, умовы падарожжа нармальныя. Але ўдакладняе, што ехаць у Расію трэба толькі на цягніку і не варта браць з сабой дзяцей.
Прадказальна, што не менш праблем у падарожжы ўзнікае і праз пошукі паліва. Блогерка Святлана Паўлючэнка вырашыла ехаць на дызельнай машыне ў Санкт-Пецярбург і абачліва ўзяла з сабой каністры на 50 літраў паліва.
Выязджала ў Расію яна 11 ліпеня:
«Каб не шукаць у Расіі, дзе заправіцца, мы вырашылі заправіць поўны бак у Полацку. Перасеклі мяжу ўсяго за 15 хвілін. У нас правяралі багажнік, бачылі каністры, пытанняў не ўзнікла.
Заправіцца ў Беларусі было найлепшым рашэннем, таму што самыя першыя запраўкі на шляху [у Расіі] былі пустыя. На іншых было дызельнае паліва, але не было бензіну. Праблем з дызпалівам там збольшага няма, а вось з бензінам увогуле бяда».
Святлана ўспамінае вялікія чэргі на запраўках і абмежаванні ў колькасці паліва.
Мінчанка Алена Салодкая аказалася ў Расіі, бо вырашыла ляцець праз Маскву ў В’етнам. Рабіць гэта яна не раіць, бо ёсць значны шанс трапіць на затрымку рэйсаў.
«Так, вельмі непрыемна прыязджаць у Маскву з Мінска, з вельмі маленькага, як аказваецца, але такога, які не ваюе, і бачыць гэтую раскошу, бляск і прыгажосць, якая захапляе і адначасова да жудасці пужае, бо разумееш: вось ідзе вайна і вось так яна, аказваецца, людзей захапляе.
А потым прылятаеш у В’етнам і бачыш вельмі мілых, талерантных в’етнамцаў, якія стагоддзямі былі нечымі [фактычна] калоніямі — кітайскімі, французскімі, савецкімі, амерыканскімі. І напрошваецца, выбачайце, параўнанне з Мінскам», — піша Алена.
Тыктокерка пад нікам lisapavlovna_ паехала на тыдзень з Мінска ў Маскву. Уражанні дзяўчыны моцна адрозніваюцца ад таго, што пішуць іншыя беларусы — напрыклад, яна заўважае, што ў маскоўскіх кавярнях прадаюць дэсерты нізкай якасці і зробленыя без душы. Беларуска ўпэўнівае, што тыя ласункі ў Маскве часта нясвежыя, занадта салодкія ці маюць штучны прысмак.
Іншае ўражанне датычыць самай базавай ежы:
«Я трошкі не разумею палітыкі цэн. То-бок неабходныя прадукты, база для выжывання — яйкі, тварог, яшчэ нейкая х**ня — яно ўсё каштуе даражэй, чым у нас у Беларусі».
«Наша Нiва» — бастыён беларушчыны
ПАДТРЫМАЦЬЦяпер чытаюць
Колькі беларусаў атрымалі польскае грамадзянства за апошні час. Лічбы ўражваюць11
Каментары