Bolšaść rasiejskich artystaŭ i intelektuałaŭ zmahajucca za łasku novaha aśviečanaha cara-Pucina i, niby Puškin ci Dastajeŭski ŭ XIX st., padtrymlivajuć palityku siłavoha ŭcichamirvańnia ŭskrainaŭ. Tolki sotnia rasiejskich pravaabaroncaŭ vyjšła ŭ Maskvie na demanstracyju pad lozunham «Čačenija, daruj nam!».
«Dałoŭ vajnu!», «Pucin baraniŭ Irak ad Buša, chto abaronić Čačeniju ad Pucina?», «Dosyć biessensoŭnaj vajny, dzie zahinuli 100 000 čačencaŭ i 10 000 žaŭnieraŭ!» — možna było pračytać na inšych plakatach. Arhanizataram pratestu byŭ satyryk Viktar Šandarovič. Da jaho dałučylisia piśmieńnik Viktar Jerafiejeŭ, paetka Beła Achmadulina, udava akademika Sacharava Alena Boner. «Sustrakajemsia na takich akcyjach kožnyja paru miesiacaŭ. Pakazvajem, što nia ŭsia Rasieja padtrymlivaje vajnu. Bolš ničoha zrabić niemahčyma», — tłumačyć Šandarovič. Ludzi na vulicy amal nie zvažali na demanstracyju, a milicyjanty nieprychavana ź jaje kpili. Milicyi było amal stolki ž, kolki demanstrantaŭ.
Były biełaruski milicyjanier šukaje «parodzistuju pryhažuniu». Nazyvaje siabie miljanieram, a sam sudzicca z byłoj žonkaj za alimienty21
Kamientary