Viktar ŠNIP
Doma
Jość na Vałožynščynie vioska Puhačy,
Dzie rečyščy ściažyn
nie zaraśli ŭ łuhach,
Dzie ŭ aharodčykach krasujuć kasačy,
Busły na zachad sonca kosiać pa dubach...
Tak było dvaccać hadoŭ tamu. Tak i siońnia. U Puhačach na 1 studzienia 1994 hodu naličvałasia 162 damy i 467 čałaviek nasielnictva. Ciapier, vidać, krychu bolš, bo panajechała čarnobylcaŭ i nieviadoma kaho.
***
Na ŭjeździe — «Puhačy». Pa-biełarusku. Kali ja chadziŭ u škołu, było pa-rasiejsku. Niejak viečaram, prychapiŭšy z vohnišča vuhal, papraviŭ «i» na «y». Ale ž pieršy doždž viarnuŭ raniejšy nadpis. Krychu paźniej, nia viedaju chto, źbiŭ sa słupa rasiejskamoŭnuju šyldu, i vioska niekalki hadoŭ była biaz nazvy.
***
Baćka raskazvaje, što la darohi na Dubravy stajali pomniki francuzam, jakija źmierźli ŭ Puhačach u 1812 hodzie. Pomniki byli vialikija, kamiennyja. Adzin naježdžy čałaviek, jak pryjšli Saviety, budujučysia, zabraŭ ich na padmurak.
***
Televizar, niahledziačy što da Miensku ŭsiaho 50 kilametraŭ, biare tolki try prahramy. Radyjosietka nie pracuje. Pytajusia ŭ susieda: «Nu jak, hledzicio kino?» A jon: «A što tam hladzieć?..»
***
Łaŭlu rybu. Pryjšoŭ adnaklaśnik Saška. Tvar čyrvony, jak pamidor. Zapytaŭsia, dzie pracuju i ci maju kuryć. A zatym adklikaŭ ubok: «Chaču z taboj pahavaryć adzin na adzin». Razmovy nie atrymałasia — prybiehli dzieci...
Pryjšli dachaty, a tam mama ŭžo ŭsio viedaje, što da mianie padychodziŭ Saška i što jon chacieŭ vypić, a nie dla taho, kab ja jamu pačytaŭ svaje vieršy.
***
Idziem pa vulicy. Raźminajemsia z kabietami. Čuju: «Čyje heta? — Dy Ninin chłopiec, što ŭ Minsku pajetam robić...»
***
Zabiehła susiedka. Raspytvajecca, kolki što ŭ Miensku kaštuje. Akazvajecca, što ŭ viaskovaj kramie ŭsio daražej. Pajšła sa słovami: «A kali ŭžo heta ŭsio skončycca...»
***
Paštarka pryniesła rajonku — «Pracoŭnuju słavu». Nakład — 4503 asobniki. Vychodzić dva razy na tydzień. Akramia redkaj reklamy, usio pa-biełarusku — pačynajučy ź infarmacyi pra nadoi małaka i kančajučy spačuvańniami. Nie abyšoŭsia numar biez prypieŭki A.Pisaryka:
Pozna, pozna, Vania,
Korčyć duračynu,
Spakusiŭ kachańniem
Zielanu dziaŭčynu,
Soram palić serca,
Dujecca spadnica,
Tak što daviadziecca,
Hałubok, žanicca...
***
Čakajem aŭtobus u Miensk. Prypynak la kramy. Tych, chto sustrakaje i pravodzić, bolš, čym tych, chto jedzie. Viaskovyja maładziony čas ad času zabiahajuć u kramu i ź plaškami čarniła sadziacca na bierazie sažałki. Hladžu na ich i sprabuju ŭjavić siabie razam ź imi — nie atrymoŭvajecca. Adno, što suciašaje, što havorać na našaj movie, na jakoj havaryli i maje adnahodki hadoŭ dvaccać tamu.
Ciapier čytajuć
Adstaŭny ministr-karupcyjanier pradaje reśpiektabielny katedž kala Drazdoŭ. Prosić $2 miljony2
Kamientary