Łukašenka pra Iran: My nie ŭviazvajemsia, my nie chočam svajoj krainie prablemy
Palityk siońnia prakamientavaŭ situacyi na Blizkim Uschodzie.
«My zajmajem aściarožnuju, uzvažanuju pazicyju. Čałaviečnuju. Ź Iranam u nas byli dobryja adnosiny, — adznačyŭ jon. — Razbambili krainu. Staražytnaja kraina. Vielmi duchoŭnyja ludzi, musulmanie. Pačałasia vajna. Vy bačyli, ja sustrakaŭsia z pasłom (Irana). My pavinny byli pastupić pa-čałaviečy. Tak i pastupili».
«My nie ŭciahvajemsia ŭ hetuju vajnu. Ja nie chaču naviazać svajoj krainie niejkija prablemy. Tam amierykancy ź jaŭrejami ŭžo stolki sabie prablem stvaryli…», — zajaviŭ jon.
Alaksandr Łukašenka nahadaŭ, što raniej Izrail razbambiŭ siektar Haza: «Dziaciej, usio pieramiašali, tam ničoha žyvoha niama».
«Iran — heta vializnaja kraina, hornyja masivy. Jany šmat praryli tunelaŭ i schavali. Nivodnaja zbroja nie dastanie. Heta pavinny byli izrailcianie praličyć i vykłaści Trampu: «Voś takaja situacyja, što budziem rabić?» Pryjechali, strelbu ŭ ruki — i napierad… Što atrymałasia? A ničoha. Ja viedaju, čaho jany chacieli. Heta 4—5 punktaŭ, pačynajučy ad źviaržeńnia ŭłady i zakančvajučy bambiožkami jadziernych abjektaŭ, admovaj ad jadziernaj zbroi. Ničoha nie atrymałasia», — skazaŭ jon.
Kamientary