Biełaruski hrybny błohier znajšoŭ u lesie «viedźmina masła»
Biełaruski hrybnik i błohier Alaksandr Harbacevič padzialiŭsia ŭ tyktoku niezvyčajnaj znachodkaj — dryžałkaj aranžavaj, taksama viadomaj jak «hrybnoje žele» ci «viedźmina masła». Jon adznačyŭ, što hety hryb možna jeści, jon miakki, biez smaku i presny, piša «Smartpres».
Pa słovach błohiera, u 2001 hodzie ŭ Kitai navat padavali patenty na vykarystańnie hetaha hryba suprać ankałahičnych chvarob. Dryžałku aranžavuju časta dadajuć u azijackija sałaty, dzie smak vyznačaje dabaŭka — naprykład, sojevy sous ci marskaja kapusta.
Hribnoje žiele! Protiv onkołohii! Drožałka oranžievaja
Hety hryb — parazit, jaki ŭ suchoje nadvorje vysychaje da tonkaj plonki, i jaho ciažka zaŭvažyć. Adnak ža paśla daždžu jon viartajecca ŭ želepadobnuju formu.
Dryžałka aranžavaja (Tremella mesenterica) raspaŭsiudžanaja pa ŭsim śviecie i časta sustrakajecca na miortvaj draŭninie i starych halinach u liścievych lasach, u tym liku ŭ Biełarusi.
U narodnaj miedycynie jaje vykarystoŭvajuć u nastojkach, choć navukovych paćviardžeńniaŭ efiektyŭnaści mała. Hryb sapraŭdy moža «adradžacca» paśla vysychańnia: pieratvarajecca ŭ tonkuju skurku, a pry vilhotnaści nabryńvaje i viartaje formu.
Karystalniki tyktoka dzialilisia svaim dośviedam: niekatoryja znachodzili dryžałku na jadłoŭcy abo tujach u sadzie, dadavali ŭ sup abo jeli z sollu. Adzin z kamientataraŭ žartavaŭ pra biaśpieku: «I bolš ich nichto nie bačyŭ…»
Ciapier čytajuć
Sakreta z kryŭdaj raskazaŭ, jak namieśnica kiraŭnika MZS Litvy addała pieravahu Cichanoŭskaj, a nie jamu2
Kamientary