«Kajłas, ja idu». Što za biełaruska źnikła ŭ žudasnym sieli ŭ Niepale
Kaciaryna Sakovič, mabyć, znachodziłasia ŭ adnym z epicentraŭ katastrofy.
Siarod socień ludziej, jakija źnikli bieź viestak u žudasnym patoku hrazi ŭ Niepale, była i pałomnickaja hrupa ŭkrainca Alaksandra Biełaha. Heta joh, padarožnik i masažyst z Adesy, jaki viadzie retryty ŭ roznych krainach.
Ciapier arhanizatary pałomnictva raspaŭsiudžvajuć danyja pra hrupu pa sacsietkach, kab choć niejak paspryjać pošukam. Pavodle tych danych, hrupa Biełaha była častkaj bolš vialikaj partyi pałomnikaŭ u składzie 55 čałaviek. A z samim Biełym, u jaho hrupie, było jašče piać ukraincaŭ i biełaruska — Kaciaryna Sakovič. Akramia taho, źnik i niepalski hid hrupy.
Kaciarynie Sakovič 41 hod. Jana maje dva hramadzianstvy — biełaruskaje i izrailskaje, žančyna šmat hadoŭ žyvie ŭ Miłanie. Jana zajmajecca miedytacyjami i cialesnymi praktykami, a taksama dzielicca hetym ź inšymi žančynami: naprykład, 31 lipienia arhanizoŭvała retryt na italjanskim voziery Koma.
19 žniŭnia Kaciaryna pakinuła post u fejsbuku, dzie raskazvała, što adpraŭlajecca ŭ koru (vid pałomnictva) da śviatoj tybieckaj hary Kajłas. U vyniku jaje hrupa musiła prajści kala 52 km vakoł hary i padniacca na vyšyniu prykładna 5600 mietraŭ.
Biełaruska tłumačyła, čamu rašyłasia na pałomnictva:
«Ludzi kažuć, što nasamreč ty nie «idzieš» da Kajłasa, ciabie tudy kličuć. Nie viedaju, ci vieru ŭ heta litaralna. Ale viedaju, što pa niejkaj pryčynie hetaje padarožža mianie pryciahvaje ŭžo niejki čas […]
Mnie prosta cikava, što adbyvajecca, kali ty zabiraješ siabie vielmi daloka ad usiaho znajomaha — i fizična, i ŭnutrana. Mahčyma, ničoha nie zdarajecca. Mahčyma, niešta i adbyvajecca. Kajłas, ja idu».
Hrupa Biełaha vyjšła ŭ padarožža 21 žniŭnia, vandroŭniki pačali šlach z Katmandu, stalicy Niepała. Pavodle zvyčajnaha maršrutu takoha trekinhu, dalej hrupa musiła ruchacca da niepalska-kitajskaj miažy, a potym praciahnuć šlach u Tybiecie.
Svajačka adnaho z členaŭ hrupy piša ŭ sacsietkach, što hrupa paśpieła dajści da miažy. Pavodle jaje słoŭ, rankam 26 žniŭnia, kali zdaryłasia katastrofa, hrupa znachodziłasia la pamiežnaha pierachoda Rasuvahadchi na niepalskim baku. Bieły i jaho pałomniki, u tym liku i Kaciaryna Sakovič, stajali ŭ doŭhaj čarzie padarožnikaŭ, jakija čakali, pakul kitajski bok pačnie afarmlać ich pierachod praź miažu. Kab jaje pierajści, jany musili prajści pa moście — ciapier toj most całkam źniščany, i sam kompleks pierachoda praktyčna razburany.
Miarkujecca, prykładna ŭ 8:30 pałomniki ŭsio jašče stajali ŭ čarzie na pierachodzie, chutka paśla hetaha i syšoŭ siel. Pierachod akazaŭsia niepasredna na šlachu razburalnaj sielevaj płyni.
Z taho času niama infarmacyi pra los hrupy. Svajakam źnikłych paviedamili, što arhanizatary pajezdki ź niepalskaha boku nakiravali ŭ zonu katastrofy viertalot, ale nie zmahli nikoha znajści.
Pakolki ŭ Kaciaryny jość izrailskaje hramadzianstva, MZS Izraila pahadziłasia dapamahčy ź jaje pošukami. Jość naviny pra tysiačy vyratavanych z zony katastrofy, ale pakul niajasna, ci ŭdałosia choć niekamu vyratavacca z toj čarhi na pamiežnym punkcie, dzie musiła stajać hrupa Biełaha. Z druhoha boku, pakul nie varta rabić vysnovy pra los hrupy, bo dla hetaha my majem zanadta mała infarmacyi: śpisy vyratavanych i zahinułych pakul vielmi syryja.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆ
Kamientary