«Jak syn vysokapastaŭlenaha siłavika vybraŭ biełaruščynu». Voś što «Naša Niva» pisała pra knihi z łonh-lista Hiedrojcia
Siońniašni śpis naminantaŭ litaraturnaj premii imia Ježy Hiedrojcia vyznačajecca raznastajnaściu žanraŭ i niečakanym pavarotam siužetaŭ.
Dniami byŭ abvieščany doŭhi śpis adnoj z najbolš prestyžnych uznaharod u biełaruskaj kulturnaj prastory — premii imia Ježy Hiedrojcia. Zamiest tradycyjnych 12 knih u hety hodzie ŭ jaho ŭvajšło 13.
Recenzii na bolšaść ź ich «Naša Niva» publikavała.
Hieroi — padletki ź Minska, jakija baroniać śviet ad Zła
Hety artykuł raskazvaje pra knihu Valera Hapiejeva «Volniery. Biaskoncy dzień» (vydaviectva «Januškievič»).
«Parušyŭšy bieźlič praviłaŭ, padletki źbiahajuć sa škoły-kazarmy i sprabujuć znajści darohu da vioski, dzie raniej znachodziŭsia prachod u inšaśviet. Znajści jaho niaprosta, bo ciapier usio adbyvajecca nie tak, jak papiarednija razy».
Vyjšła aŭtabijahrafičnaja kniha Siarhieja Dubaŭca
Jak syn vysokapastaŭlenaha siłavika vybraŭ biełaruščynu: «Zanzibar. Staleńnie maładoj dušy» (vydaviectva «Viasna»).
«Heta aŭtabijahrafičny tekst pra toje, jak małady čałaviek u 80‑ia hady adkryvaje dla siabie biełaruščynu. U knizie mnoha pra niefarmalnyja arhanizacyi tych časoŭ: ad «Majstroŭni» dy «Tałaki» da litaraturnaha abjadnańnia «Tutejšyja». Razam z tym, heta nie prosta nastalhičnyja natatki, aŭtar pravodzić paraleli z sučasnaściu, biełaruskaj rečaisnaściu 2020‑ch hadoŭ».
Holenaja praŭda. Adziny ŭ Biełarusi piśmieńnik-cyrulnik apisaŭ toje, što nichto da jaho nie rabiŭ
«Stryže i piša» — Siarhiej Kalenda. Kniha vyjšła ŭ vydaviectvie Gutenberg Publisher.
«Byccam by lohkaje čytvo, u jakoje zanyrvaješ ź pieršaha skaza i hartaješ staronku za staronkaj. Bo cikava ž, jaki jašče fryk pryjdzie na stryžku ci jakaja trasca zdarycca padčas pracy».
Pavaliła mocnaja litaratura! «Pieramiena miescaŭ» Juhasi Kalady
«2017 hod. U novym «Štadlery» Minsk—Homiel mianiajucca miescami — vy viedajecie, jak heta byvaje — 40‑hadovaja sudździa Albina Bahadzievič z Homiela i 24‑hadovaja biespracoŭnaja Mania Kavalenka ź vioski Alešniki Jelskaha rajona. Na ranicu akazvajecca, što jany pamianialisia i ciełami».
Pra što prasiŭ Džordž Buš i jak chavali Bykava. Uspaminy dyrektara biełaruskaj słužby «Radyjo Svaboda»
Alaksandr Łukašuk «Tam, dzie niama ciemnaty: Radyjo Svaboda» (vydaviectva «Viasna»)
Pra knihu Makara Vałynkina «Apošniaje pakaleńnie» raskazvaje naš materyjał
Vyjšła kniha pra biełaruskuju moładź paśla 2020 hoda
«Časam budzie składana čytać; budzie padavacca, što heta niejkaja bahna, jakaja ciabie zasmoktvaje, što heta nadakučlivaja kniha ni ab čym. Ale apošnija try častki patłumačać, čamu tak było. Kniha raskryjecca ź inšaha boku. Kali dačytajecie da kanca, usio zrazumiejecie. Finał budzie niečakany», — zapeŭnivaje aŭtar.
«Ciapier takija knihi čytaješ z peŭnym ździŭleńniem». Biełaruski aŭtafikšn u skandynaŭskich dekaracyjach
Tak pisała Zosia Łuhavaja pra knihu «Raz na dvaccać piać tysiač hadoŭ» Anki Upała (vydaviectva Alena Kazlova).
«U tekście jość usio: i cikavyja refleksii, i vydatna prapisanyja charaktary, i vytančanyja piejzažnyja zamaloŭki. Usiaho roŭna stolki, kolki treba. Ty paśpiavaješ atrymać zadavalnieńnie ad trapnaści nazirańniaŭ, ale nie paśpiavaješ stamicca — aŭtarka rušyć dalej».
Nie kažy ty mnie słoŭ, što nie hrejuć ciapłom, Alaksandr Čarnucha
Recenzija na knihu «Hvałt», jakaja pabačyła śviet ŭ vydaviectvie «Januškievič».
«Aŭtar vielmi chacieŭ napisać jašče adnu knihu. A ŭličvajučy, što viasiołaja i złaja kniha ŭ jaho ŭžo jość, jon vyrašyŭ napisać złuju i strašnuju».
Detektyŭ «Zabojstva na vulicy Makajonka» pryznali ekstremisckim. Pra što hetaja nieardynarnaja kniha?
«U knizie niama nivodnaha biezdakorna stanoŭčaha hieroja. Pakrysie stanovicca jasna, što kožny ź ich chavaje škilet ŭ šafie — taho ci inšaha pamieru. Bolšaść z hetych škiletaŭ nie majuć naŭprostavaha dačynieńnia da raźvićcia detektyŭnaha siužeta, ale cikavyja sami pa sabie. U peŭny momant dla mianie heta ŭsio stała vyhladać jak sproba zamaskavać pad ekstravahantny detektyŭ zusim inšuju historyju. Pra toje, čym i jak žyvie Minsk paśla taho, jak usio aktyŭnaje, žyvoje, tvorčaje ŭ im hvałtam prymusili ścichnuć ci źniknuć».
Artykuły pra tyja knihi z doŭhaha śpisu Hiedrojcia, jakich my jašče nie ahladali, šukajcie na našym sajcie nieŭzabavie. A pakul možna paznajomicca z aŭtarami niekatorych ź ich.
Źmicier Dziadzienka: Ź Biełarusi ja vyjechaŭ, ale jaje pavietra nie vydychnuŭ
Źmicier źjaŭlajecca aŭtaram knihi «Hulni Cyrcei. Raman», jakaja vydadziena fondam Kamunikat.org.
Hierainia artykuła Make Palessie sexy again. Biełaruskaja ajcišnica z Novaj Ziełandyi raskazvaje pra havorku i zvyčai svajoj rodnaj vioski Volha Apolka vydała knihu «Moje baba — Diriektor morha».
«Ja vybrała svaich dziaciej». Hutarka z dyrektarkaj hrodzienskaha chośpisu, jakaja źjechała ad pieraśledu Volhaj Vialička, kniha jakoj «Ad dvuch da piatnaccaci. Maja mama ŭ turmie» vyjšła ŭ vydaviectvie Gutenberg Publisher.
«Maja ty babka rodnieńkaja»: novaja kniha pra Biełaruś, chto ž jaje napisaŭ?
Enihmatyčny piśmieńnik z Paleśsia Andruś Horvat pierapłaviŭ vyprabavańni 2020‑ch u knihu «Dom»
Zamiest vajny słany ŭ novaj knizie Sašy Filipienki. I Maskva
«Nie śpiašy, Jurjeŭna. Nie tarapiś. A to apazdaješ». U biełarusaŭ źjaviłasia svaja mis Marpł
Ciapier čytajuć
Siostry Hruździevy dramatyčna raskazali, jak ich vykinuŭ za dźviery ministr kultury Rusłan Čarniecki. «Jak sabak»16
Siostry Hruździevy dramatyčna raskazali, jak ich vykinuŭ za dźviery ministr kultury Rusłan Čarniecki. «Jak sabak»
Zialenski: Ja nie budu kazać, jakim sposabam, ale našyja ludzi zajmalisia tym, kab try-čatyry retranślatary ŭžo nie pracavali na terytoryi Biełarusi22
Zialenski: Ja nie budu kazać, jakim sposabam, ale našyja ludzi zajmalisia tym, kab try-čatyry retranślatary ŭžo nie pracavali na terytoryi Biełarusi2
«Mama, davaj napišam zajavu ŭ milicyju, jon mianie ŭžo dastaŭ». Maci školnika z Bresta, jaki skončyŭ žyćcio samahubstvam, raskazała pra ckavańnie syna2727
Kamientary