Łukašenka pavinšavaŭ litoŭcaŭ, a nie kiraŭnictva z nacyjanalnym śviatam i panarakaŭ na spynieńnie ekanamičnych suviaziaŭ
Alaksandr Łukašenka pavinšavaŭ narod Litvy z nacyjanalnym śviatam — Dniom adnaŭleńnia dziaržavy. 16 lutaha 1918 hoda Litoŭskaja Taryba (Rada) va ŭmovach niamieckaj akupacyi skłała i padpisała «Akt ab niezaležnaści Litvy», jaki abviaściŭ adnaŭleńnie niezaležnaj demakratyčnaj litoŭskaj dziaržavy. Praź piać tydniaŭ, 25 sakavika 1918 hoda, anałahičny dakumient prymie Rada Biełaruskaj Narodnaj Respubliki.
«Biełaruś zaŭsiody była zacikaŭlena ŭ mirnaj kvitniejučaj Litvie. My razam naładžvali ekanamičnyja i humanitarnyja suviazi, handlavali, pryjazdžali adzin da adnaho ŭ hości, stvarali siemji. Litoŭskaja Kłajpieda tradycyjna źjaŭlałasia marskimi varotami dla biełaruskaha ekspartu», — havorycca ŭ vinšavańni.
Łukašenka zajaviŭ, što jašče niekalki hadoŭ tamu «nichto nie moh navat ujavić, što litoŭskija palityki zmohuć tak biazdumna zabaranić nam naviedvać Litvu, pabudavać ścieny z kalučym drotam na ahulnaj miažy, nacelić na nas zbroju i navat pakazvać, jak nam žyć u svajoj krainie».
Tut jon nie pryhadaŭ, što Litva ŭviała sankcyi ŭ adkaz na represii ŭ Biełarusi i dapamohu Rasii ŭ vajnie suprać Ukrainy, a taksama dała prytułak dziasiatkam tysiač biełarusaŭ, što źbiehli ad pieraśledu na svajoj radzimie.
Łukašenka dadaŭ, što miralubivy biełaruski narod adkazaŭ na heta padaŭžeńniem biaźvizavaha režymu dla žycharoŭ Litvy, prapanavaŭ svaje tavary, miedycynskija pasłuhi, elektraenierhiju, adčyniŭ dźviery sanatoryjaŭ, teatraŭ, muziejaŭ.
«Upeŭnieny, što ciapierašniaja situacyja ŭ našych adnosinach nie adpaviadaje pamknieńniam prostych litoŭcaŭ», — śćviardžaje jon.
Łukašenka ŭžo jaki hod zapar źviartajučysia ź vinšavańniami z nacyjanalnymi śviatami, vinšuje narody, a nie kiraŭnictva hetych krain.
Kamientary
A tiepieŕ, čto-to, viakaješ.