Łukašenka zajaviŭ, što ŭpeŭnieny ŭ adnaŭleńni adnosin ź Litvoj i Polščaj
Apošnija tydni Alaksandr Łukašenka krychu skarektavaŭ svaju rytoryku ŭ adnosinach da krain Zachadu.
Adnosiny Biełarusi z susiednimi Litvoj i Polščaj niesumnienna buduć adnoŭlenyja ŭ budučyni. Pra heta Alaksandr Łukašenka zajaviŭ na sustrečy z pracoŭnym kalektyvam BiełAES, piša BiełTA.
«Asnoŭny pryncyp — susiedzi nie mohuć žyć drenna, jany ad boha, ich nie vybirajuć. Byvaje roznahałośsie, svarki, heta minučaje», — skazaŭ jon.
Paviedamlajecca, što Łukašenka vykazaŭ upeŭnienaść, što pryjduć časy, kali adnosiny buduć adnoŭleny.
Apošnija tydni Alaksandr Łukašenka krychu skarektavaŭ svaju rytoryku ŭ adnosinach da krain Zachadu. U minułuju piatnicu jon pachvaliŭ palakaŭ za toje, što jany prahałasavali za apazicyju na vybarach, pavinšavaŭ narody Aŭstryi i Čechii, zajaviŭšy: «niaprostyja časy projduć, i my z patrojenaj siłaj adnovim uzajemadziejańnie». Padčas vizitu ŭ Minsk kiraŭnika MZS Vienhryi Pietera Sijarta jon nazvaŭ siabie «zaŭziatym prychilnikam zachavańnia ES».
Razam z tym siońnia Śledčy kamitet zajaviŭ, što ŭ dačynieńni da słužbovych asob Łatvii zaviedzienyja kryminalnyja spravy za śmierć na miažy mihrantaŭ.
«Najmity ŭ formie na łatvijskaj miažy vyznačylisia svajoj asablivaj žorstkaściu i aźviareńniem u adnosinach da mihrantaŭ, jakija sprabujuć trapić u krainy Jeŭrasajuza praz Prybałtyku. U parušeńnie patrabavańniaŭ mižnarodnych dahavoraŭ (…) paśladoŭniki jeŭrafašyzmu na sistemnaj asnovie ažyćciaŭlajuć niezakonnuju departacyju, akty žorstkaści i hvałtu, uzbrojenaje vyciaśnieńnie, katavańni i ździeki ŭ dačynieńni da inšaziemcaŭ. Niekatoryja achviary pamirajuć u sprobach pierasiačy miažu, a ich cieły vykidvajuć za płot karnyja bataljony Jeŭrasajuza», — zajaviŭ SK.
Adnačasova ŭ dziaržaŭnych ŚMI Biełarusi i ŭ kanałach, źviazanych ź siłavymi strukturami, praciahvajecca raspalvańnie varožaści da Ukrainy, Polščy, Litvy, Łatvii i krain Zachadu ŭ cełym. Ažyćciaŭlajucca i dziejańni, nakiravanyja na škodu krainam Zachadu i ich intaresam, u pryvatnaści, iduć pravakacyi na miažy z udziełam nielehalnych mihrantaŭ.
Ciapier čytajuć
«Nas u hrupie było 240. U pałonie — siamiora. Astatnija dvuchsotyja». Andrej ź Viciebska, toj samy čałaviek-adkryvačka staŭ adnym ź siami ščaśliŭcaŭ9
Kamientary
I nie pomožiet śleza,
Pociełovať mnie chočietsia
tioŝi tvojej hłaza.