«Jany» i my na fonie epidemii hrypu

«Čamu naša ŭłada takaja tupaja i bajaźlivaja?» Adkaz na hetaje pytańnie šukaje na naviny.by Siamion Bukčyn.

Nu, voś pryjšła-navaliłasia hrypoznaja epapieja. Nie pieršaja ŭ historyi čałaviectva. Na žal – nie apošniaja. Z achviarami. Z razhublenaściu ludziej i navat panikaj.

Što robiać «jany»?

Zamiest taho, kab štodzień i navat paru razoŭ na dzień, praz radyjo, TV, haziety, jasna, zrazumieła, dastupna – i hałoŭnaje, prafiesijna — infarmavać ludziej, «jany» zajmajuć kruhavuju abaronu.

U nas usio dobra!

Lekaŭ dastatkova!

Niamu nahody dla paniki!

I navat pahražajuć tym ŚMI, jakija «dazvalajuć sabie…»

Jasnaja reč, panika strašnaja štuka. I ź joj treba zmahacca. Ale nie kruhavoj čynavienskaj abaronaj – u nas usio vydatna! niama nahody dla niepakoju! – a praŭdaj. Bo ŭ ludziej dzieci chvarejuć, blizkija lažać u bolnicach u ciažkim stanie, a ŭ kahości – pamirajuć. Ale hetaja praklataja savieckaja praktyka łhać i chavać u nas nieparušnaja.

I hety horki daŭni dośvied u spałučeńni ź viedami pra siońniašni stan sparadžaje – nie, nie niedavier da ŭładaŭ, a poŭnuju pahardu da ichnaha nierazborlivaha marmytańnia.

Ludzi pamiatajuć manu ŭładaŭ u čarnobylskija dni.

Ludzi pamiatajuć cynizm ułady ŭ dni Katastrofy na Niamizie. «Nu, zdaryłasia! Nu, byvaje! Nu, zataptali ludziej u ciskaninie!» Nichto tady nie adkazaŭ za hibiel ludziej. Sprava niemahčymaja ŭ narmalnaj krainie.

Ludzi pamiatajuć šarachańni ŭłady, palicejskaje biezzakońnie paśla vybuchu 4 lipienia 2008 hoda.

I ciapier «jany» chočuć, kab «im» vieryli?

Ale dla hetaha treba navučycca choć by narmalnaj ludskaj movie. I jość ža ŭ kaho pavučycca. U internecie źmieščany tekst ukrainskaha doktara Kamaroŭskaha. Dakładny. Jasny. Ludski. I kolki ž udziačnych słovaŭ razdałosia ŭ jaho adras! Voś što treba ludziam! Narmalnaje i prafiesijnaje słova.

Treba budzie «im» pryznać i svaju vinu ŭ niepadrychtavanaści da ciapierašnich dramatyčnych padziej. Ale kali «jany» pa pryrodzie svajoj niazdolnyja na takoje?

Jasnaja sprava, čałaviek chacieŭ vykazacca aryhinalniej. Nie chacieŭ nikoha pakryŭdzić.

Ale što rabić, kali ŭ čynoŭnikaŭ adsutničajuć reŭnyja receptary, što adkazvajuć za kulturu, maralnaść, za razumieńnie taho, ŠTO jany kažuć.

Tamu j vymušanyja śledam za imi iści ideałahičnyja łakiei j padčyščać… Dakazvać, što miełasia na ŭvazie nie toje i što ŭvohule vorahi pierakrucili skazanaje…

Jak nie zrazumieć žurbu adnaho internaŭta: «Čamu naša ŭłada takaja tupaja i bajaźlivaja?»

Fundamientalnaje pytańnie.

I adkaz moža być tolki adzin. Takuju sami vybrali.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0