Učora była Miasapusnaja niadziela — pravasłaŭnyja apošni raz pierad Vialikadniom kaštavali miasa. Siońnia pačaŭsia Syrny tydzień abo Maślenica: darma što miasa jeści zabaroniena, ale pravasłaŭnyja mohuć pakaštavać małočnaje, masła.
Syrny tydzień papiaredničaje Vialikamu pastu - samy čas nastroić dušu na sorak dzion paŭstrymańnia i abmiežavańnia, padrychtavać siabie da intensiŭnaj duchoŭnaj pracy. Jašče daŭniej u pravasłaŭnych krainach uličvali hety fakt i staralisia ŭsie viasiołyja mierapryjemstvy i choć jakija značnyja hramadskija imprezy ssunuć na Syrny tydzień. Maślenica – čas viasiołych ihryščaŭ i narodnych hulańniaŭ. Tak jość i tak było. Na pačatku minułaha stahodździa etnohraf Jeŭdakim Ramanaŭ, na padstavie svaich nazirańniaŭ u Mahiloŭskaj hubierni, pisaŭ: «Maśleny tydzień ad paniadziełka da niadzieli pravodzicca šumna. Viečarami ŭ hety tydzień nie pracujuć. Chodziać adzin da adnaho ŭ hości, a moładź paŭtaraje kaladnaje ihryšča. Dniom usie ličać svaim abaviazkam pakatacca: adny na sanačkach, druhija - na ledziašach, vysiečanych na race, trecija katajucca na pieraviernutych, źlohku padmarožanych łavach ci prostych doškach».
Ciapier čytajuć
«Ženia pahadziŭsia na budoŭlu, a nie vajavać. I tolki kali vyjdzie z zapoju!»: jak pradali ŭ rasijskuju armiju žychara Lozna. Achviara nie adna7
Kamientary