U majoj krainie vy spačatku adpraŭlajeciesia ŭ turmu, a potym stanoviciesia prezidentam.
Advaha — heta nie adsutnaść strachu, a pieramoha nad im. Advažny čałaviek — heta nie toj, chto nie maje strachu, a toj, chto ź im zmahajecca.
Mnohija rečy zdajucca nievykanalnymi da taho času, pakul ich nie zrobiš.
Nie tak užo składana źmianić hramadstva — składana źmianić siabie.
Ja ŭdziačny tym 27 hadam, jakija ja pravioŭ u turmie,bo heta dało mnie mahčymaść zasiarodzicca. Na voli ja hetuju mahčymaść straciŭ.
Svaboda nie moža być častkovaj.
U turmie ja lubiŭ prybirać śmiećcie. Časam tam traplalisia abryŭki haziet. U turmie mnie jak palityčnamu nie dazvalali padpisvacca na haziety, to ja vyciahvaŭ hetyja šmatočki, čyściŭ ich, a viečaram cicha čytaŭ u siabie ŭ kamiery. Jakimi darahimi mnie byli tyja haziety!
Składanaści i niahody rujnujuć adnych ludziej, ale hartujuć inšych.
Nichto nie naradžajecca ź nianaviściu da inšaha čałavieka
My pavinny vykarystoŭvać čas mudra i pamiatać: spraviadlivuju spravu možna pačać u lubuju chvilinu.
Havoračy z čałaviekam na toj movie, jakuju jon razumieje, ty razmaŭlaješ ź jaho hałavoj. Kali ty razmaŭlaješ z čałaviekam na jaho rodnaj movie, ty razmaŭlaješ ź jaho sercam.
Ni razu nie zvalicca — nie samaja vialikaja zasłuha ŭ žyćci. Pavaha tym, chto ŭmieje paśla padzieńnia kožny raz padymacca.
Učora mianie nazyvali terarystam, a kali ja vyjšaŭ z turmy, mnohija ludzi, u tym liku vorahi, pryznali mianie. Tak ja zvyčajna kažu tym, chto raskazvaje, što ludzi, jakija zmahajucca za niezaležnaść u ich krainach — terarysty. Voś što ja skažu: chto i kaho vinavacić u teraryźmie, zaležyć ad taho, čyj bok pieramahaje.
Ja lublu rehularnyja miedahlady. Zvyčajna daktary kažuć mnie: «Mistar Mandeła, na hetym tydni vy nie pamrecie!»
Dziŭnaja pryhažość afrykanskaj muzyki zaklučajecca ŭ tym, što jana hučyć radasna, navat kali raskazvaje tabie sumnuju historyju. Navat kali ty biedny, navat kali ty žyvieš u chałupie, navat kali pracu straciŭ, muzyka zaŭsiody pakidaje nadzieju.
Ja nie mahu zabyć, ale ja mahu daravać.
-
«Lutaja, abraźlivaja krytyka ŭsiaho biełaruskaha. Ale ź minułaha ŭ budučyniu niemahčyma prajści mima sučasnaści». Nasievič hruntoŭna adkazaŭ Alesiu Biełamu
-
Śvirski zvon akazaŭsia žyrovickim «Kanstanciusam». Historyk vyśvietliŭ pachodžańnie pomnika biełaruskaha lićcia z katalickim hierbam i kiryličnaj malitvaj
-
«Kava z historykam» zaprašaje na kruhły stoł pra sud i prava ŭ Vialikim Kniastvie Litoŭskim
Ciapier čytajuć
«Nas u hrupie było 240. U pałonie — siamiora. Astatnija dvuchsotyja». Andrej ź Viciebska, toj samy čałaviek-adkryvačka staŭ adnym ź siami ščaśliŭcaŭ5
Kamientary