Pytańnie ab užyvańni nazvy «Litva» ščylna źviazana z prablemaj spadčyny VKŁ. Viadoma, jakoje značeńnie dla biełaruskaha adradžeńnia mieła kniha Mikoły Jermałoviča «Pa śladach adnaho mitu». Ale jahonaja lakalizacyja Litvy pamiž Mienskam i Navahradkam, Maładečnam i Słonimam zastajecca niedakazanaja. Jak i sumnieŭnym padajecca sproba vyviadzieńnia kniazioŭ VKŁ ad kniazioŭ połackich.
Ale heta nia značyć, što my nie pavinny ličyć Vialikaje Kniastva svajoj dziaržavaj. Naša kulturnaja daminanta ŭ im ahulnapryznanaja. Ale my taksama nia majem prava asprečvać prava svaich susiedziaŭ nazyvacca Litvoj. Niapravilna i nazyvać letuvisaŭ žmudzinami, bo kali žmudziny, čamu nie aŭkštajty?
Nacyjanalnaja śviadomaść nia moža trymacca na mitach, chaj sabie i pryjemnych dla nas.
Ciapier čytajuć
«Bolš za 10 čałaviek vyjechali ŭ Jeŭropu — i heta tolki z majho adździaleńnia». Reanimatołah z rajcentra ščyra apisaŭ budni biełaruskaj miedycyny26
«Bolš za 10 čałaviek vyjechali ŭ Jeŭropu — i heta tolki z majho adździaleńnia». Reanimatołah z rajcentra ščyra apisaŭ budni biełaruskaj miedycyny
«Viedajecie, Łukašenka nie prezident». Jany tak uśmichnulisia, kiŭnuli». Departavany z Hruzii Leŭ Michiejeŭ raskazaŭ, jak ź im abychodzilisia ŭ Armienii33
Kamientary