Піша Андрэй Дынько.
Лукашэнка загаварыў пра круглы стол.І гэтым разам то не ілюзія. Не з добрай волі. Даляр па 10 тысяч рублёў і рост цэнаў штотыдзень — вось чаму
ён паслаў (заўважце: Еўрасаюзу, а не апазіцыі) сігналы гатоўнасці да перамоваў.Што можа прапанаваць Лукашэнка? Набор саступак праглядаецца з рыторыкі і дробных зрухаў.
Але няма ніякіх прыкмет, што Лукашэнка гатовы дэмантаваць ідэалагічную вертыкаль і прапагандысцкі апарат, дэпалітызаваць, г.зн. дэлукашызаваць сілавыя структуры, без чаго любыя размовы пра дэмакратыю будуць смехатворнымі.Па сутнасці, без дэмантажу каркасу дыктатуры круглы стол і любыя ягоныя рашэнні —
гэта ўсёабяцанкі-цацанкі , якія Лукашэнка растопча, як толькі выблытаецца з эканамічнага крызісу.
На круглы стол трэба ісці, трымаючы ў галаве задачы першага і другога парадку.
Што датычыць пункта 1, важна вызваліць не толькі ахвяраў Плошчы, але і Бяляцкага, і Аўтуховіча, аднавіць на працы адвакатаў.
Што да пункта 2, важная форма выбараў, а не вынік. Ярмошына мусіць сысці, а галасы павінны лічыць празрыста, пры ўдзеле прадстаўнікоў апазіцыі. І без розніцы, хто трапіць у новы парламент.
Калі браць задачы другога парадку, то мэтай круглага стала для грамадства павінна стаць распрацоўка дарожнай карты дэмантажу дыктатуры. Для гэтага трэба змяніць не персону, а сістэму.Лукашэнка ідзе на гэты круглы стол слабым. Ягоная эканамічная мадэль прывяла да крызісу, нізкая кампетэнтнасць ягонай каманды выявілася ва ўсёй красе. Што да народнай падтрымкі, яе больш няма.
Калі б Лукашэнка сёння выйшаў на вуліцу без аховы, баюся, гэта мела б трагічныя наступствы.
У Польшчы Круглы стол даў гарантыі мірнага дэмантажу сістэмы і «тлустай рысы» пад мінулым. Гэта адбывалася па ясных схемах: «ваш прэзідэнт, наш прэм’ер», «ваш сенат, наш сейм» і г.д. У Беларусі ўсё складаней, бо эканамічны ўплыў Расіі большы, а задачы яе няясныя.
Грамадству — бізнэсу, інтэлектуалам, СМІ, праваабаронцам, ініцыятарам маўклівых пратэстаў і
грамадства толькі тады чагосьці даб’ецца на круглым стале, калі спалучыць яго з мабілізацыяй пратэставай актыўнасці.Толькі магутны вулічны ціск зробіць круглы стол сапраўдным, а не фіктыўным. Калі дэманстрацый не будзе, апазіцыю ўцягнуць у кулуарныя шашні, а новы «дыялог» скончыцца тым, чым і вікаўскі 1999 года: новымі турмамі, і дэградацыяй.
Каментары