Ікорная апазіцыя, або Некалькі пытанняў Андрэю Дзмітрыеву

Андрэй Дзмітрыеў заявіў: «Лiчу ГП найлепшай кампаніяй з таго, што было ў Беларусі». І збірае журналістаў на бутэрброды з ікрой з нагоды гадавіны кампаніі.

Не падымалася рука ставіць тыя пытанні, пакуль людзі сядзелі ў турме. Аднак

бутэрброды з ікрой не пакідаюць выбару: раз гэтыя людзі маюць намер заставацца ў палітыцы, трэба задаць ім некаторыя пытанні.

Наконт «Гавары праўду» хадзіла шмат чутак, але былі і факты.

Галоўны факт.

Кампанія «Гавары праўду» мела вялікія грошы ў сваім распараджэнні — столькі беларуская апазіцыя ніколі не мела. Паходжанне гэтых грошай застаецца нявысветленым.

З некаторых апублікаваных матэрыялаў можна зрабіць вывад, што не толькі Уладзімір Някляеў (што было заўважна і да выбараў), але, магчыма, і Андрэй Дзмітрыеў і Аляксандр Фядута (што ўражвае) не ведалі, ад каго яны былі атрымалі тыя першыя грошы.

Паўтаруся, гэта толькі адна з гіпотэз,

Часам можна пачуць: якая розніца, чые то былі грошы. Няпраўда ваша.

Чые грошы — таго і мэта.

У апублікаваных «Советской Белоруссіей» матэрыялах нехта М1, якога назіральнікі ідэнтыфікавалі як аднаго з кіраўнікоў «Гавары праўду», сам гадае, адкуль былі тыя грошы і выказвае гіпотэзу, што яны нямецкія. Па-мойму, гэта трызненне. Разумею, што грунтавацца на тых матэрыялах няможна, але яны вартыя ўдумлівага аналізу.

На ўсе непрыемныя пытанні будзе лягчэй адказаць, калі выйдуць на свабоду Някляеў і Фядута, калі скончыцца — дай бог спынены будзе — гэты паказальны працэс. Але, можа быць, адказы прагучаць і толькі тады, калі адкрыюцца архівы спецслужбаў.

У кожным разе,

з таго, што мы ведаем, мы не ведаем галоўнага. Ці была кампанія «Гавары праўду» вынікам чыйгосьці натуральнага грамадзянскага памкнення? Ці, наадварот, яна была чыёйсьці спробай палітычнага інжынірынгу з мэтай узмацніць ікраныя трэнды ў апазіцыі, атрымаць апазіцыйны механізм, ключы ад якога будуць у яго ў руках?

Ці, дакладней, атрымаць ідэальную змову. Якую можна павесіць на кожнага, хто не прызнае выбараў. Або на ўсю апазіцыю.

Нагадаем, што, сыходзячы з фактаў, рашэнне пра кампанію «Гавары праўду» прымалася ў пачатку 2010-га, а можа быць і ў канцы 2009 года, калі было няясна, што беларуская апазіцыя будзе рабіць на выбарах і што рыхтуюць Расія і ЗША.

Застаюцца нявысветленымі і многія важныя абставіны падзей 19-га і пасля 19-га.

Не высветліўшы іх, не адказаўшы на складаныя пытанні, Андрэю Дзмітрыеву і Сяргею Вазняку не варта працягваць рабіць выгляд, што «ўсё харашо, прекрасная маркіза». Яшчэ не астылі тэлевізары, у якіх Андрэй Дзмітрыеў дзякаваў міліцыі за яе дзеянні 19 снежня. Яшчэ не стала ясна, чаму Дзмітрыева выпусцілі, а Фядуту і Някляева — не. Нарэшце, за месяц «найлепшая кампанія» не зладзіла ніводнай (!) акцыі салідарнасці пад вокнамі свайго зняволенага кіраўніка.

У кожным разе, не відаць падставы для таго, каб есці бутэрброды з ікрой. Як не было іх відаць год назад.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0