Туалет тыпу дзірка ў падлозе і шалёны холад у зале: беларусы абмяркоўваюць, чаму з дрэс-кодам у тэатры будзе складана
Міністр культуры Руслан Чарнецкі нядаўна заявіў, што гледачы павінны прыходзіць у тэатр «як на свята». Ідэя пра дрэс-код выклікала актыўнае абмеркаванне.

Міністр Руслан Чарнецкі, які працягвае выступаць на сцэне і як акцёр, у эфіры тэлеканала АНТ выказаўся пра ўвядзенне дрэс-коду для гледачоў у тэатрах Беларусі.
«Людзі павінны разумець, што паход у тэатр — падобны да свята. Вельмі шмат народу працуе, каб стварыць гэтае свята для гледача — гэта, па-першае. Па-другое, гэта, напэўна, будзе выражэннем стаўлення да працы гэтых людзей», — сказаў Чарнецкі.
Адразу падтрымала Чарнецкага прапагандыстка БелТА Алена Елавік — рэдактарка аддзела газеты «7 дзён», што выходзіць пры дзяржаўным інфармагенцтве.
Яна апублікавала ў Threads фотаздымкі з аднаго з самых вядомых сусветных тэатраў La Scala. Маўляў, была ў міланскім тэатры оперы і балета некалькі гадоў таму — дык публіка там як у трамваі: «У вячэрніх уборах — лічаныя адзінкі. Прычым многія не здаюць верхняе адзенне, хоць гардэроб працуе выдатна. Паход у тэатр — падзея. Прынамсі, нас так выхавалі. І мы з сабой нават зменку бралі. Ды і сёння шмат хто гэтак жа робіць».

Ёй адказала Алена Маставенка, былая дырэктарка Гомельскага гарадскога моладзевага тэатра: «Вы нагадваеце злосную бабку-«багамолку», якая шыпіць на маладых, калі тыя прыходзяць у царкву апранутымі не так, як хочацца гэтай бабцы. Я працавала дырэктаркай тэатра. І дакладна ведаю: няхай лепш чалавек прыйдзе глядзець спектакль у джынсах і майцы, чым увогуле не прыйдзе праз тое, што ў яго няма строгага касцюма ці вячэрняй сукенкі. Асабліва гэта датычыцца маладых людзей, у якіх няма набораў адзення на кожны выпадак жыцця. Хлеў — у галаве, а не ў джынсах».
Трэба адзначыць, што лайкамі прапагандыстку Алену Елавік падтрымалі 158 чалавек, а яе апанентку з сусвету тэатра — 2400 чалавек.

Актыўнае абмеркаванне ідэі дрэс-коду разгарнулася ў Threads тэатральнай блогеркі Юліі Шрамчанка. Былі галасы і «за», і «супраць».
Але аматары тэатра агучылі аб’ектыўныя прычыны, якія перашкаджаюць прытрымлівацца дрэс-коду.
«Вось я быццам бы «за». Але! У снежні прыйшла ўмерана прыбраная ў драмтэатр у Гродне. Яшчэ думала, можа, трэба было святочней. У антракце наведваю санвузел, а тамака ён па тыпе «дзірка ў падлозе». І як вось гэтым скарыстацца, будучы пры парадзе? У мяне не вяжацца гэта ў галаве: вячэрні ўбор, шпількі і «гэта», — напісала адна дзяўчына.

Яе падтрымала яшчэ адна тэатралка: «А як туалеты ў філармоніі? Ці ёсць петыцыя супраць гэтых негуманных выпадкаў пекла?».
Існуюць і іншыя праблемы: «Мы тут у студзені былі на спектаклях Рускага драматычнага ў Палацы прафсаюзаў. У залі стаяў такі жудасны холад, што большая частка народа сядзела ў футрах і пухавіках. А хацелі ісці ў святочным».

Блогерка Юлія пагадзілася: «Так, і ў Доме літаратара зімой заўсёды жудасна холадна. Святочны пухавік мець у гардэробе, імаверна, трэба? Да ўладальнікаў футраў пытанняў няма».
З холадам сутыкаюцца не толькі сталічныя тэатралы: «Хадзілі глыбокай восенню і напрыканцы зімы ў Віцебскі драматычны тэатр. Дубак такі, што прыйшлося ў антракце ісці ў гардэроб па вопратку. Усе сядзелі і стукалі зубамі. Вы пра які дрэс-код кажаце? Акцёрам усё роўна, хто і ў чым туды прыйшоў».

Дарэчы, праблему з тэмпературай у тэатрах прызнала нават прапагандыстка БелТА. Алена Елавік напісала: «У большасці нашых тэатраў вельмі цёпла. Але, канешне, бываюць выключэнні. У Доме афіцэраў, напрыклад, часта дубак. Вось у такім выпадку лепш, канешне, паклапаціцца пра здароўе. Сама нядаўна трапіла ў такую сітуацыю. У антракце пайшла ў гардэроб і забрала паліто. Так зрабілі і іншыя наведвальнікі».

Ёсць у жанчын і іншыя пытанні: «Паважаны міністр, а вы спрабавалі залазіць па высачэзных прыступках тралейбуса ў вячэрняй сукенцы? А калі дадаць галалёд і шпількі? І памножыць на тое, што пакеты (з ботамі) гардэроб не прымае? І ці гатовыя тэатры прымаць на вешалкі параднае футра без пяцелькі, бо ніводная пяцелька не вытрымлівае вагу доўгага футра?».
Цяпер чытаюць
На Афоне адшукалі тры невядомыя раней асобнікі Астрожскай Бібліі. Для яе стварэння друкар Іван Фёдараў, выхадзец з Беларусі, выкарыстоўваў тэксты Скарыны
Каментары