Рэчыва, якім забілі Навальнага, сінтэзаваў цэнтр «Сігнал». Ён жа ўдзельнічаў у атручэнні палітыка ў 2020 годзе

У публікацыі аўтары прадстаўлены як супрацоўнікі прыватнай кампаніі, аднак дзякуючы ўцечкам і іх мінулым публікацыям удалося высветліць, што 6 з 7 удзельнікаў публікацыі — штатныя супрацоўнікі «Сігнала». Некаторыя з іх адыгралі важную ролю ў працы над прымяненнем «Навічка» і іншых атручвальных рэчываў.

Артыкул быў апублікаваны ў часопісе «Веснік Акадэміі Навук. Хімічная серыя». У ім прапануецца зручны і больш хуткі «аднастадыйны метад сінтэзу» аналагаў эпібатыдзіну.

Павялічыць

У артыкуле сцвярджаецца, што яго аўтары — супрацоўнікі ТАА «Лабараторыя высокіх тэхналогій». Насамрэч яны не былі супрацоўнікамі гэтай лабараторыі, сведчаць уцечкі.

Затое шэсць з сямі суаўтараў — штатныя супрацоўнікі НЦ «Сігнал». Гэта хімікі Ігар Бабкін, Сяргей Галан, Георгій Назараў і Аляксей Аксёнаў, Вольга Юдзіна (вядома, што яна старшы навуковы супрацоўнік 22‑й лабараторыі навукова-вытворчага аддзела), а таксама Аляксей Ламанаў (загадчык 23‑й лабараторыі навукова-вытворчага аддзела).

«Агенцтву» не ўдалося ўстанавіць сувязь з «Сігналам» толькі аднаго суаўтара — палкоўніка Міхаіла Гуцалюка. Ён — начальнік аддзела арганізацыі навуковай працы і падрыхтоўкі навукова-педагагічных кадраў у Вайсковай акадэміі радыяцыйнай, хімічнай і біялагічнай абароны.

Ананімны расійскі хімік у каментарыі The Insider прадказаў, што эпібатыдзін сінтэзавалі менавіта ў «Сігнале».

«Магчыма, эпібатыдзін атрымалі не ў Дзяржаўным навукова-даследчым інстытуце хімічных тэхналогій, а ў «Сігнале»: рэакцыя Дыльса — Альдэра, абарона амінагрупы і цыклізацыя — гэта ўсё напрамак Бабкіна, а атрыманне карфентанілу, паладый на вугалі — гэта мог рабіць Сяргей Галан», пішацца ў тым артыкуле.

Чым вядомыя аўтары артыкула?

Сінтэзам аналага эпібатыдзіну групай кіраваў менавіта згаданы ананімным хімікам Бабкін, пісаў вядучы навуковы супрацоўнік Інстытута арганічнай хіміі РАН Анатолій Верашчагін. У «Сігнале» Бабкін працуе як мінімум з сярэдзіны 2010-х, сведчаць уцечкі. У 2000‑х Бабкін паспяваў папрацаваць у Ваеннай акадэміі радыяцыйнай, хімічнай і біялагічнай абароны (РХБЗ) і, як і дырэктар «Сігнала» Артур Жыраў, у 27‑м навуковым цэнтры Мінабароны.

Бабкін — суаўтар патэнта 27‑га НЦ Мінабароны на «Спосаб атрымання метыл4-[(3,4-дыхларыфеніл)ацэтылу]-3-[(1-пірролідыніл)метыл]-1-піперазінкарбаксіляту». Гэта рэчыва адносіцца да таго ж класа, што і карфентаніл і раміфентаніл — таксіны, якія расійскія спецслужбы выкарыстоўвалі пры захопе тэатральнага цэнтра на Дуброўцы падчас тэракта 2002 года (ад наступстваў прымянення «усыпляльнага» газу тады загінулі больш за сто закладнікаў).

Галан і Назараў — эксперты ў галіне нанаінкапсуляцыі, вывучэннем якой вельмі актыўна займаліся ў «Сігнале».

Нанаінкапсуляцыя — гэта тэхналогія ўпакоўвання наначасціц рэчыва ў абалонку з іншага рэчыва. Верагодна, выкарыстоўвалася пры прымяненні «Навічка». З дапамогай нанаінкапсуляцыі можна замаскіраваць яд, схаваць яго сімптомы і ўскладніць дыягназ. Галан і Назараў вывучалі наначасціцы як спосаб дастаўкі «лекарскіх сродкаў» да розных тканак арганізма, у першую чаргу да клетак нервовай сістэмы.

Па стане на 2019 год Галан сумяшчаў працу ў «Сігнале» з пасадай навуковага супрацоўніка дзяржаўнага Научна-даследчага выпрабавальнага інстытута ваеннай медыцыны (яго кіраўнік Сяргей Чапур кансультаваў служачых ГРУ, якія атруцілі Сяргея і Юлію Скрыпаляў).

Яшчэ адзін суаўтар артыкула «Сігнала» Аляксей Аксёнаў у іншых навуковых працах апісвае экстракцыю розных рэчываў з раслін, у тым ліку што растуць у экзатычных месцах. Сярод іх — карані заманіхі шчаціністай (Oplopanax horridus) з Паўночнай Амерыкі і кара карыцы (Cinnamomum) з Кітая, В'етнама, Інданезіі і з Шры-Ланкі.

• 0
• 0
• 0
• 1
• 1
• 0
• 5
• 0