Z nadychodam chaładoŭ adzin Sabaka ŭsunuŭ ciopłuju vopratku. A Hraždan raspranuŭsia dahała, vyjšaŭ na balkon i skazaŭ: «Ja takoj druhoj strany nia znaju, hdzie tak volna dyšyć čałaviek...»
Adzin Sabaka, daviedaŭšysia, što Nobela atrymaŭ turak, pasłaŭ jamu vinšavalnuju telehramu. A Hraždan napisaŭ piśmo: «Miły papania Archan, ja vaš niezakonnanarodžany lejtenant Šnip, zabiarycie mianie adsiela, bo niama ŭžo močy hladzieć na našy Šachierazady...»
* * *
Adzin Sabaka skazaŭ, što Hraždan nia moža atrymać Nobela, bo jon adstaŭ ad ciahnika, jaki staić na zapasnym puci. Hraždan pakryŭdziŭsia i zajaviŭ: «Nia treba mnie nijakich Nobelaŭ! A Sabaku pieradajcie, što ja daŭno lotaju samalotami BiełAvii!»
* * *
Adzin Sabaka išoŭ na źjezd piśmieńnikaŭ. Śledam ploŭsia Hraždan i šaptaŭ: «Nie chadzi tudy. Tam kirpič baška, zusim miortvy budzieš...»
* * *
Adnaho Sabaku vybrali kiraŭnikom Sajuzu piśmieńnikaŭ. Hraždan adrazu ž pasłaŭ jamu telehramu: «Ja vas lubiŭ, luboŭ maja, być moža, u dušy pahasła nie saŭsim, ale jana niachaj vas nie tryvoža, ja nie piačatajuś saŭsim!»
* * *
Adzin Sabaka na Dziady schadziŭ u carkvu. Hraždan cełyja sutki nie vychodziŭ z kvatery – dniom piŭ samahonku, a potym ź viečara až da ranicy rabiŭ «načnyja naloty na Ryhu».
* * *
Z nadychodam chaładoŭ adzin Sabaka ŭsunuŭ ciopłuju vopratku. A Hraždan raspranuŭsia dahała, vyjšaŭ na balkon i skazaŭ: «Ja takoj druhoj strany nia znaju, hdzie tak volna dyšyć čałaviek...»
* * *
Adzin Sabaka kupiŭ u Hraždana miašok bulby. Prynios damoŭ, a bulba i kaža: «Hraždany ŭsich paloŭ, abjadajciesia!»
* * *
Adzin Sabaka napisaŭ u hazecie, što na siońniašni dzień u kožnaha jość svaja cybulina. Hraždan pračytaŭ heta i skazaŭ: «A ŭ mianie jość dźvie cybuliny i šmatok žoŭtaha sała...»
Kamientary