11 krasavika paśla praciahłaj chvaroby pajšoŭ z žyćcia biełaruski krajaznaŭca, archivist, historyk architektury i mastak-hrafik, aŭtar knih pa historyi i mastactvu Słuččyny Ihar Citkoŭski. Jamu było 70 hadoŭ.
Ihar Citkoŭski naradziŭsia 20 lutaha 1956 hoda ŭ Asipovičach. Svaje dziciačyja i školnyja hady jon pravioŭ spačatku ŭ rodnym horadzie, a z 1967 hoda — u Słucku, kudy pierajechała siamja.
Z rańniaha ŭzrostu Citkoŭski cikaviŭsia mastactvam i zajmaŭsia ŭ mastackaj studyi pry słuckim Domie pijanieraŭ. Paśla škoły vučyŭsia na mastacka-hrafičnym fakultecie Viciebskaha piedahahičnaha instytuta, jaki skončyŭ u 1978 hodzie.
Prafiesijna pracavaŭ jak vykładčyk Słuckaj dziciačaj mastackaj škoły, peŭny čas byŭ jaje dyrektaram. Paralelna zajmaŭsia tvorčaściu i krajaznaŭstvam, udzielničaŭ u mastackich vystavach, a jaho raboty zachoŭvajucca ŭ muziejach i pryvatnych kalekcyjach.
Z 1980‑ch hadoŭ Citkoŭski aktyŭna vyvučaje historyju i kulturu Słuččyny. Jon publikavaŭ artykuły ŭ hazietach i časopisach, a taksama staŭ aŭtaram šerahu navukova-papularnych i krajaznaŭčych knih pra Słuck i rehijon: «Pomniki architektury Słucka» (1997), «Chramy horada Słucka. Minuŭščyna i sučasnaść» (2003), «Słuččyna. Uładary kraju. X−XIX stahodździ» (2006), «Mastaki Słuččyny» (2006), «Słuck. Historyja horada ŭ pomnikach architektury» (2015), «Mastactva Słuččyny: historyja, imiony, tvory» (2019).
Asablivuju ŭvahu jon nadavaŭ daśledavańniu pomnikaŭ architektury i rekanstrukcyi histaryčnaha vyhladu horada na asnovie archiŭnych materyjałaŭ i archieałahičnych danych.
Ciapier čytajuć
«Ja nie sustrakaŭ nivodnaha vajskoŭca, chto b nie pavažaŭ Drapataha»: na čale USU staŭ kamandzir novaha pakaleńnia. Što ŭjaŭlaje saboj Michaił Drapaty?1414
Kamientary
Viečnaja pamiać mastaku!