Da pčalara sa Smalavickaha rajona pčalinyja rai sami laciać prosta ŭ vulli
Žychar ahraharadka Dračkava Ivan Proćka raskazaŭ vydańniu smolevichi-24.by, što nikoli nie kuplaje pčoł, a łović ich sam. I ŭ hetym hodzie, raskazaŭ naš hieroj, u jaho taksama źjavilisia novyja pracaŭnicy. Pryčym, što dziŭna, niekatoryja laciać u jahonyja vulli sami.
«Zima ŭ hetym hodzie była maroznaja, zaciažnaja, viasna pryjšła pozna, śniehu šmat nadźmuła, — kaža Ivan. — Pierazimavali pčołki nie vielmi dobra. Vialikich płanaŭ pa papaŭnieńni pčalnika ja nie stroiŭ. Pastki ŭ mianie jość, ale sam ja ich užo nie staŭlu».
Zatoje ŭ pčalara jość pamočniki.
«U hetym hodzie pastki staviŭ moj svajak. Na 6 štuk sieła 8 rajoŭ. A jašče niekalki prylacieła prosta ŭ vulli», — praciahvaje raskaz pčalar.
Heta zdaryłasia ŭ adsutnaść Ivana.
«Pryjazdžaju, hladžu, a ŭ mianie na saśnie vialiki roj siadzić. Staŭ nazirać. A pčołki što zrabili? Zajšli ŭ užo zasieleny vulej! Pieražyvaŭ, kali ščyra, dumaŭ, matku zahubiać: tam u mianie rabočaja siamja žyła. A ŭsio mirna prajšło. Ja pierasialiŭ ich u asobny vulej, i jany adździačyli mnie bahatym uradžajem miodu».
Kamientary