Biełarusy ŭ Varšavie z razmacham adznačyli Kupalle. Dałučyłasia i Cichanoŭskaja
Užo tradycyjnaj nahodaj sabracca razam, kab papleści vianki i pakružyć karahody la vohnišča, dla biełarusaŭ Varšavy źjaŭlajecca kupalski open-ejr «Varušniak». Chacia z kožnym hodam da jaho dałučajecca ŭsio bolš naviednikaŭ z Polščy, Ukrainy i inšych krain.
U hetym hodzie siarod zaprošanych muzykaŭ svoj set na feście adyhraŭ Ivan Dorn.
Sioleta «Varušniak» sabraŭ u adnym miescy bolš za 20 artystaŭ — elektronnych, rokavych i folkavych. U płanie žanru kožny moh znajści niešta na svoj hust, tym bolš fiestyval šumieŭ z 15.00 da piaci ranicy nastupnaha dnia.
Piaščotny i džazavy Illa Čumak z hurta «Sajuz» źmianiaŭsia elektronnym setam ad kampazitara Illi Siemaškieviča, praciahvaŭsia hipnatyčnaj kałabaracyjaj «Šumy» i «Mufiera».
Naroŭni ź Ivanam Dornam zapalvaŭ tancpoł tut i Maks Starcaŭ, jakoha mnohija zhadajuć pa minskim «Chulihanie».
Ale, zdajecca, sapraŭdnaja mahija zdaryłasia, kali na scenu pad poŭnač vyjšaŭ žanočy chor «Śpievy» i nieŭzabavie z fakiełami ŭznačaliŭ natoŭp, jaki prajšoŭ uzdoŭž vady pa piasčanym bierazie, kab raspalić kupalskaje vohnišča i śpiavać la jaho tradycyjnyja biełaruskija pieśni ŭ vialikim šmatsłojnym karahodzie.
«Heta niejki siurrealizm, bo vakoł adny biełarusy i tak šmat biełaruskaj movy», — adznačyła adna z naviedvalnic, jakaja ŭpieršyniu za šeść hadoŭ emihracyi apynułasia ŭ takoj kancentravanaj biełaruskaj supolnaści.
Dadatkova na «Varušniaku» pracavała zona ź lekcyjami i markietam. Naviedniki, naprykład, daviedalisia pra historyju kachańnia Marka Šahała i jaho Beły i paŭdzielničali ŭ interaktyŭnaj hulni pa biełaruskich frazieałahizmach.
Zavitała na śviata i nacyjanalnaja lidarka Śviatłana Cichanoŭskaja. Jana zastavałasia na «Varušniaku» da samaj nočy, razmaŭlała z majstrami, supracoŭnikami fudkorta, artystami i inšymi biełarusami, jakich sustrakała.
Z «Našaj Nivaj» nacyjanalnaja lidarka padzialiłasia, jak prachodziła Kupalle ŭ jaje dziacinstvie.
«Heta zaŭždy adbyvałasia na letnija kanikuły, kali my byli dziećmi — u vioscy. Ja pamiataju, jak usia vioska źbirałasia razam, paliłasia vohnišča. Nam dazvalali doŭha nie spać, što było vielmi pryjemna. A potym čamuści ŭ padletkavym uzroście ja nie pamiataju, kab my chadzili na Kupalle mienavita ŭ vioscy. Tolki ŭ Mikaševičach kali zdarałasia śviata, to tam užo chadzili na ŭsio».
Sa svaimi dziećmi, jakija ŭžo viarnulisia z ZŠA, śviatkavać Kupalle Śviatłanie pakul nie vypała.
«Jany, mabyć, i nie viedajuć, što takaja tradycyja jość. Niejak nie traplali, a ciapier ja na takija mierapryjemstvy ŭsio roŭna jak na pracu prychodžu».
Adpačyvali na «Varušniaku» i eks-palitviaźni. Ahułam mnohija adznačali asablivaść padziei, jakaja daje mahčymaść sabracca nie doma vialikaj biełaruskaj kampanijaj nieznajomych, ale takich blizkich pa duchu ludziej.
Asobna varta adznačyć vobrazy bolšaści z udzielnikaŭ — mnohija dastali z kufaraŭ babuliny skarby, śpiecyjalna nabyli ŭ dyzajnieraŭ apsajklinh-rečy sa starych firanak ci abyšli kramy ŭ pošukach aksesuaraŭ, kab vyhladać tematyčna. A raznastajnaść stvoranych svaimi rukami viankoŭ — razynka dres-koda Kupalla.
U hety ž dzień Kupalle na sučasny ład śviatkavali i ŭ Minsku na Sviata fest — na im vystupili repier Łajtovy, Nevika, «Barysaŭski trakt», Pavluchenko i inšyja.
Kamientary